سرمقاله

مذاکرات صلح و نگرانی‌هایی موجود

«صلح» یکی از مهم‌ترین اولویت‌های ملی‌ است؛‌ اولویتی که در کنار انتخابات، برای مردم افغانستان اهمیت ویژه خود را دارد. این روند، باید شفاف، عادلانه و با حضور مردم دنبال شود. در ده‌سال گذشته نیز تلاش‌هایی بسیار برای تأمین صلح در کشور صورت گرفته و مردم در این راه قربانی‌های بی‌شمار داده‌اند؛ اما متأسفانه به دلیل مداخله‌های پیدا و پنهان بیگانگان این روند به نتیجه نرسید و میدان‌های جنگ همچنان داغ نگهداشته شد.

با این حال، سرنوشت روند گفت‌وگوهای صلح که از ماه‌ها پیش بین نمایندگان ایالات متحده امریکا و گروه طالبان آغاز گردیده تا هنوز نامشخص است. مردم افغانستان نمی‌دانند که نتیجه هشت دور گفت‌وگوهای صلح به کجا کشیده است و سرانجام این گفت‌وگوها چه خواهد شد؟ ابهام در روند صلح، مردم را نگران کرده و به همین دلیل پیوسته تاکید می‌شود تا دولت و مردم، در این گفت‌وگوها شریک باشند.

مردم انتظار دارند تا در گفت‌وگوهای صلح نظام سیاسی کشور، دستاوردها و ارزش‌های ۱۸ سال گذشته به خصوص آزادی‌های مدنی و نیروهای دفاعی و امنیتی حفظ شود. مردم افغانستان نمی‌خواهند به گذشته تاریک برگردند و ارزش‌هایی را که با سختی به دست آورده‌اند، قربانی شود.

از این‌رو، انتظار می‌رود که هرچه‌زودتر هیئت مذاکره کننده فراگیر که در آن نمایندگان دولت، جریان‌های سیاسی، نهادهای مدنی و… حضور داشته باشند، تعیین شود تا گفت‌وگوهای بین‌الافغانی صلح آغاز گردد. گفت‌وگوی بین‌الافغانی می‌تواند بخش کلانی از نگرانی‌ها را پیرامون روند صلح پاسخ دهد. افغان‌ها بهتر می‌توانند رو در روی هم، مسایل ملی کشور خود را به بحث گرفته و در راستای حل آن اقدام کنند.

در پایان، از تمام شخصیت‌ها و جریان‌های سیاسی انتظار می‌رود که تلاش‌های صلح‌خواهانه خود را توحید کنند و از یک افغانستان یک‌پارچه، متحد، سربلند و با اقتدار حراست و حمایت نمایند.