پیام ها و بیانیه ها

متن سخنرانی داکتر صادق مدبر در مراسم گرامیداشت از هفدمین سالیاد شهادت استاد عبدالعلی مزاری / کابل

بسم الله الرحمن الرحیم

منَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَ مِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَ مَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا

بزرگان، موسفیدان، اندیشمندان، علمای کرام، اعضای محترم شورای ملی، اعضای معزز کابینه، فرهنگیان، خواهران و برادران! السّلام عليكم و رحمة الله و بركاته.
نخست از همه، فرارسیدن هفدهمین سالروز شهادت “شهید عدالت”، استاد عبدالعلی مزاری و یارانش را به مردم سربلند و آزاده افغانستان، خانواده های معظم شهدا و بخصوص شما حضار گرانقدر تسلیت عرض می کنم و از حضور گرم و دوستانه شما در این محفل معنوی و با شکوه سپاسگذاری می نمایم.
حضور صمیمانه شما بزرگواران، خاطره ها و یادهای ماندگار و همیشه سبز استاد شهید را زنده می سازد و این حضور با شکوه، نشان می دهد که برای رسیدن به خواست های بلند شهید مزاری، همچنان استوار ایستاده ایم. استاد مزاری؛ بزرگ مردی که وحدت ملی را در افغانستان یک اصل می دانست؛ شخصیتی که تامین “عدالت اجتماعی” و حق تعیین سرنوشت اساس و بنیان مبارزات اش بود و همدیگر پذیری، برادری و زندگی به دور از حقارت را حق مسلم هر شهروند افغانستان عنوان می کرد، همواره بر نفی تبعیض، تعصب و ظلم تاکید می نمود. 
تعدیل واحدهای اداری به تناسب نفوس، حل مشکلات از راه گفتگو و مذاکره توسط خود افغان ها و انکشاف متوازن و عادلانه و نکاتی را که ذکر کردم، جزء محورهای مهم و کلیدی تفکر شهید مزاری است. افغانستان آباد، مرفه، با ثبات و با وحدت مستحکم ملی، سرمنزلی بود که شهید مزاری سال ها برای رسیدن به آن، صادقانه مبارزه نمود و برای دست یافتن به این خواست ها هیچگاهی تردید نکرد؛ با مردم ماند اما سرانجام از میان مردم رخت بربست.
هفده سال از عروج این بزرگ مرد می گذرد و در ذهن هر یک ما این سوال مطرح می شود که آیا خواست ها و اهداف شهید مزاری تحقق یافته اند یا نه؟
پاسخ به این پرسش چندان هم آسان نیست؛ اما در این فرصت می خواهم بگویم که دست آوردهای ما چیست و این دست آوردها چقدر در دایره تفکر استاد شهید جا می گیرند. ما برای رسیدن به خواست های شهید مزاری گام های استواری برداشتیم؛ اما من باور دارم که هنوز در خم یک کوچه ایم. 
برادران و خواهران! ما  در راستای رسیدن به حقوق اساسی و بنیادین مردم خود، بسیار تلاش کردیم و در این راه قربانی های فراوانی دادیم؛ ما برای تحکیم وحدت ملی و همدیگرپذیری، سخت کوشیدیم و دست آوردهای درخشانی نیز داریم؛ ما  در زمینه معارف و تحصیلات عالی گام های هر چند لرزان برداشتیم؛ در عرصه انتخابات و حرکت های مدنی دیگر خوش درخشیدیم و با این همه؛ راهی را که در پیش رو داریم و باید برویم، بدون تاکید بر وحدت ملی و تحکیم پایه های نظام مردم سالار، ناممکن است. تاکید می کنم که یاد آوری از دست آوردها به معنای انکار معضلات و چالش ها نیست.
استاد مزاری می خواست که مردم افغانستان حقوق برابر داشته باشند و اکنون، این خواست رهبر شهید بخشی از مفاد قانون اساسی افغانستان است؛ شهید مزاری می خواست که مشارکت ملی در ساختار سیاسی کشور یک اصل باشد و مردم در تصمیم گیری های بزرگ حضور داشته باشند که تا حدی به این هدف استاد شهید رسیده ایم و مردم، رییس جمهور و نمایندگان خود را انتخاب می کنند؛ خواست استاد مزاری بود که جوانان ما، در مکاتب و پوهنتون ها شامل شوند و ما، در این عرصه قدرتمند باشیم و با تمام سنگ اندازی ها، برادران، خواهران و فرزندان ما حضور پررنگی در این زمینه ها دارند. آزادی بیان، همدلی مردم ما و کارهای اقتصادی و امنیتی، موارد دیگری هستند که می توان از آن ها به عنوان دست آورد یاد کرد.
حاضران گرانقدر! با این همه، برخی پچیدگی ها و نارسایی های در قسمت تامین عدالت اجتماعی و توزیع عادلانه امکانات و ثروت ملی وجود دارد؛ هر چند در قانون اساسی فرصت ها و امتیازها به صورت برابر و یکسان برای تمام مردم افغانستان تسجیل شده است. کلیدی ترین خواست استاد مزاری تامین عدالت اجتماعی بود و رسیدن به این هدف، تلاش بیشتر و زمان بیشتر می خواهد.
ما حمایت از نظام کنونی و تاکید بر تحکیم پایه های این نظام را به خیر و صلاح مردم خود می دانیم و برای تامین عدالت اجتماعی، انکشاف متوازن و صلح پایدار و با عزت، تلاش می کنیم و هیچگاه به روندی تن نخواهیم داد که در آن قانون اساسی افغانستان و حق مردم ما نادیده گرفته شود.
حضار گرامی! استاد مزاری می خواست که عدالت در عمل تمثیل شود، انکشاف متوازن باشد و حق مردم ضایع نگردد. ما بر افکار بلند استاد شهید تاکید می نماییم و همان اهداف را دنبال می کنیم. به باور من، ما دست آوردهای داریم که در دایره تفکر استاد شهید می توانند جا داشته باشند؛ اما بار دیگر تصریح می کنم که برای رسیدن به تمام خواست های شهید مزاری، هنوز در آغاز راه هستیم.
دوستان و بزرگان! با همسویی و برادری، ما می توانیم افغانستان آباد، سربلند، با ثبات و مرفه داشته باشیم و به اهداف بلند شهید مزاری، هر چند آهسته و کند، برسیم. صلح، امنیت، عدالت و بهروزی خواست مردم ما است و برای رسیدن به این اهداف، تلاش می کنیم و تاکید می کنم که در تصمیم گیری های بزرگ، خیر و صلاح ملت و کشور را از یاد نبریم.
خواهران و برادران! افغانستان روابط نزدیک با همسایگان و کشورهای اسلامی دارد و همچنان، تامین روابط استراتیژیک جزء تصمیم گیری های بزرگ است و تاثیر عمیقی بر آینده کشور می گذارد.
در دنیایی که ما زندگی می کنیم، روابط خارجی، بخصوص روابط استراتیژیک جزء الزامی و ضروری سیاست خارجی کشورها است و حیات یک کشور، بستگی به میزان و چگونگی روابط خارجی اش دارد. افغانستان هم از این امر مستثنا نیست. سیاست گذاران دستگاه دیپلوماسی کشور، برای تحکیم روابط با همسایگان و کشورهای اسلامی و همچنان در جهت تامین روابط استراتیژیک تلاش های زیاد انجام داده اند که قابل قدر است.
حکومت افغانستان اسناد همکاری های راهبردی را با شماری از کشورهای اروپایی امضا نموده و انتظار این است که سند همکاری های استراتیژیک میان افغانستان و ایالات متحده امریکا، با درنظرداشت شرایط وضع شده در لویه جرگه عنعنوی از سوی نمایندگان مردم و تضمین حاکمیت ملی افغانستان، به امضا برسد.
حضار محترم! صحبت کوتاهی می خواهم در قسمت اسکان کوچی ها داشته باشم. حکومت افغانستان بر اساس حکم ماده چهاردهم قانون اساسی، روند اسکان کوچی ها را سال گذشته آغاز کرد و ما از این روند حمایت می کنیم. اسکان کوچی ها مسوولیتی است که حکومت افغانستان دارد و ما می خواهیم که با ادامه این روند، دیگر معضل و تنشی که متاسفانه در چند سال گذشته اتفاق افتاد تکرار نشود.
راه حل دایمی و اساسی معضل مردم ده نشین و مردم کوچی، اسکان کوچی ها است. این مشکل محدود به یک ولایت و یک قوم نیست، بلکه یک مساله ملی است. ما شاهد هستیم که این مساله در شماری از ولایت های کشور موجب بروز تنش گردید.
مردم ما تاکید دارند که روند اسکان کوچی ها شتاب بیشتر بگیرد. خواست و خواهش ما از بزرگان، علما، نمایندگان مردم و رسانه های گروهی این است که از روند اسکان کوچی ها حمایت نمایند و برای حل این مساله ملی، کوشش کنند.
در آخر، یک بار دیگر هفدمین سالیاد شهادت استاد عبدالعلی مزاری را تسلیت می گویم و از حضور پرشور و دوستانه شما بزرگواران در این مراسم معنوی و با شکوه تشکر می کنم. همچنان جا دارد که از اعضای ستاد برگزاری مراسم، مسوولان امنیتی و تمام دوستانی که زحمت کشیدند، سپاس گزار باشم.

السّلام عليكم و رحمة الله و بركاته

کابل – ۱۸ حوت ۱۳۹۰