فرهنگ و اندیشه

سرزمین تمدن‌های بزرگ پایتخت فرهنگی «سارک» شد؛ بامیان نباید دیگر محروم بماند

بامیان؛ ولایت توسعه‌نیافته، دیروز با حضور مقام‌های بلندپایه کشور و نمایندگان سازمان همکاری‌های جنوب آسیا، رسماً به عنوان مرکز فرهنگی «سارک» نام‌گذاری شد. در سال ۱۳۹۳ خورشیدی، نمایندگان «سارک» پس از بررسی فرهنگ، تمدن و آثار تاریخی ولایت بامیان، این ولایت را به عنوان نخستین پایتخت فرهنگی اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای کشورهای جنوب آسیا «سارک» اعلام کردند. در این اتحادیه، کشور‌های هند، پاکستان، بنگلادش، سریلانکا، نپال، مالدیو، بوتان و افغانستان عضو هستند و کشورهای ایران، چین، موریس، جاپان، کوریای جنوبی، امریکا و اتحادیه اروپا، اعضای ناظر سارک محسوب می‌شوند.

بامیان؛ ولایت توسعه‌نیافته، دیروز با حضور مقام‌های بلندپایه کشور و نمایندگان سازمان همکاری‌های جنوب آسیا، رسماً به عنوان مرکز فرهنگی «سارک» نام‌گذاری شد.

در سال ۱۳۹۳ خورشیدی، نمایندگان «سارک» پس از بررسی فرهنگ، تمدن و آثار تاریخی ولایت بامیان، این ولایت را به عنوان نخستین پایتخت فرهنگی اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای کشورهای جنوب آسیا «سارک» اعلام کردند.

در این اتحادیه، کشور‌های هند، پاکستان، بنگلادش، سریلانکا، نپال، مالدیو، بوتان و افغانستان عضو هستند و کشورهای ایران، چین، موریس، جاپان، کوریای جنوبی، امریکا و اتحادیه اروپا، اعضای ناظر سارک محسوب می‌شوند.

کارشناسان می‌گویند که «انتخاب بامیان به عنوان نخستین پایتخت فرهنگی این اتحادیه و سازمان نشان از اهمیت تاریخی و فرهنگی برای شرق و قاره آسیا دارد. بامیان در گذشته مرکز راهبان و روحانیان بودایی بوده. نام بامیان برگرفته شده از کتاب رامایانا می‌باشد. بسیاری از آموزه‌های بوداییان روی دیواره‌های مغاره های باقی مانده از صدها سال قبل حکاکی شده است. تندیس‌های کهن صلصال و شهمامه (شمامه) که قرن‌ها پا برجای بود سنت‌های کهن راهبان بودایی را حکایت می‌کرد»

با این حال، مساله مهم، توجه به بازسازی آثار بستانی بامیان و نگهداری سالم آن است. یکی از نگرانی‌های جدی هم اکنون، به سرقت رفتن آثار باستانی این ولایت توسط قاچاق‌بران می‌باشد.

انتظار می‌رود که نام‌گذاری بامیان به عنوان پایتخت فرهنگی کشورهای جنوب آسیا، آغازی برای توجه به اقتصاد، صنعت، توریزم، آثار باستانی و در کل وضعیت جاری اسف‌انگیز این ولایت باشد. حجم محرومیت‌ها در این ولایت بسیار وسیع و دامنه‌های مشکلات هم بسیار گسترده است.

حالا از فرصت به وجود آمده باید بهترین استفاده به منظور توسعه ولایت بامیان صورت گیرد و استفاده از این فرصت، مدیران لایق و کارآزموده می‌خواهد؛ مدیرانی که انگیزه خدمت‌گذاری صادقانه برای مردم را داشته باشند.

از سویی‌هم، حکومت محلی بامیان برنامه‌هایی را به منظور جلب حمایت‌های سازمان سارک ارایه کنند. آنان باید بتوانند کمک‌های سارک برای این ولایت را جذب کنند.

مسوولان در بامیان، باید از غزنی عبرت بگیرند. شهری که به عنوان پایتخت فرهنگی کشورهای جهان اسلام در سال ۲۰۱۳ میلادی نام‌گذاری شد؛ نه برای آن کمک‌های کشورهای اسلامی جذب شد و نه آبدات و آثار باستانی آن بازسازی گردید. متأسفانه از فرصت فراروی غزنی استفاده‌ای نشد.

همچنین، تردیدی نیست که مردم ولایت بامیان، همواره با دولت همکار بوده‌اند و از برنامه‌های توسعه‌ای به صورت جدی حمایت‌ کرده‌اند و این نعمت بزرگی است.

به هرحال، انتظار این است که بامیان از محرومیت‌ نجات پیدا کند و شکوه و عظمت گذشته خود را بازیابد؛ این امر ممکن نیست مگر با رهبری دلسوز، متعهد و کارا.