آزادی و نقش آن در شگوفایی جوامع

پیوست شماره پیش/ امروزه آزادی بیان به عنوان میزان و ملاک بخش دموکراتیک و غیر دموکراتیک بودن جوامع سیاسی به شمار می رود. به  میزانی که در جامعه ای آزادی های اساسی و حقوق فطری انسان رعایت گردد دموکراتیک تر و آزاد منش ترند و برعکس. برای همین است که آزادی بیان یکی از مقوله های  مطرح و از بحث های دامنه دار دموکراسی است. به بیان دیگر دموکراسی را نمی توان در جامعه ای نهادینه کرد، مگر آنکه آزادی بیان، آزادی مطبوعات و رسانه ها را که زبان گویای مردم و ستون چهارم دموکراسی است به رسمیت شناخت.
برخلاف تصور بسیاری از کژاندیشان و خودکامگان، دادن آزادی به مردم و داشتن حق اظهار نظر و بیان نه تنها بنیه ی حکومت ها را تهی نمی نماید بلکه با نقد واقع بینانه و رفع چالش ها و موانع مسیر ماندگار و تداوم یک حکومت عادل و مردمی را فراهم می سازد.
برای همین است در جوامعی که افراد ناشایسته بار رهبری و زعامت ملتی را بر دوش می  گیرد، از هراس آنکه موقعیت و زعامتش به خطر نیفتد، سد معبری برای آزادی ها و از جمله آزادی بیان ایجاد می نماید.
معنی دولت پاسخگو، مسئول و مردم سالار نیز در جامعه ای قابل باور است که آزادی بیان یکی از لازمه های لاینفک زندگی سیاسی و اجتماعی پذیرفته شده باشد.
سوء قصد ها، حملات و قتل و کشتن های که دامن اصحاب رسانه ها را درافغانستان وسایرکشورها درهرزمان فرا گرفته ویا می گیرد، حاکی از نوعی وضعیت آنومی در جامعه دارد. تصور باطلی است که گفته شود، با چنین حملاتی می توان گویندگان حق و پرچم داران حقایق را بر جایشان  میخکوب کرد. بدست آوردن آزادی بیان درکشوها وکشورما به  راحتی فراهم نمی گردد بلکه چنین چیزی پس از قربانی دادن ها وخون جگرها ممکن ومیسراست. هم اینک که درکشورما اصحاب مطبوعات ورسانه ها اندکی این زمینه را دارند تا آزادانه در مورد آنچیزی که در کشور می گذرد بیان کنند. لازم است که حکومت افغانستان بیشتر ازاین پاسدار نیروی رسانه ای کشور باشد و در این راستا تلاش های بیشتری به خرج دهد تا تاریخ از این مقطع حساس کشور به نیکی یاد نماید.
اما دررابطه به مبحث آزادی این سوال مطرح می باشد آیا برای آزادی خط قرمزی وجود دارد و یا نه؟ آنچه را که انسان بخواهد باید انجام دهد و باید هیچ مانعی بر سر راه اش وجود نداشته باشد؟ در جواب باید گفت، آزادی نیز مانند تمامی مقوله های اجتماعی دیگر حدودی دارد که با عنایت به آن می توان شاهد شگوفائی و زایش آن بود و لاغیر. اهم این خط قرمز ها را می توان رعایت منافع ملی یک کشور، عدم سست شدن هنجار های اجتماعی و عدم عقده گشائی و اهانت به دیگران عنوان کرد.
ولتردرمورد آزادی گفته است: “من با این سخن که تو می گویی مخالفم، ولی حاضرم به خاطر که تو این سخن را آزادانه بیان کنی جانم را بدهم”(11).
منابع:
1- اندیشه سیاسی غرب از ماکیاولی تا مارکس.
2- همان.
3- همان
4- آزادی فرد و قدرت دولت – ترجمه محمد صناعی.
5- دین و دموکراسی، محمد اکرم عثمان.
6- همان.
7- همان.
8- همان.
9- همان.
10- اعلامیه جهانی حقوق بشر.
11- دین و دموکراسی محمد اکرم عثمان.

0 پیام‌