“پاکستان در تلاش جلوگیری از امضای پیمان راهبردی”

به باور شماری از شهروندان کابل، حملات موشکی دوام ‏دار پاکستان بربخش ‏های شرقی و جنوبی کشور ناشی از درماندگی سیاسی این کشور در برابر جامعه جهانی و مغایر تعهدات و اصول بین ‏المللی است که کشورهای جهان به آن ملزم هستند و باید نهادهای بین المللی بر پاکستان فشار آورند تا این  کشور از حملات خود دست بردارد.

حملات موشکی دوام ‏دار پاکستان بربخش ‏های شرقی و جنوبی کشور ناشی از درماندگی این کشور و مغایر تعهدات و اصول بین ‏المللی است که کشورهای جهان به آن ملزم هستند، باید نهادهای بین المللی بر پاکستان فشار آورند تا این  کشور از حملات خود دست بردارد.
شماری از شهروندان کابل، با ابراز این مطلب به “انسجام” گفتند که سیاست مداران پاکستان در افغانستان مشغول مذاکره و گفت‏وگو هستند؛ اما نظامیان این کشور غیرنظامیان افغان را به صورت گسترده و دوام دار با حملات موشکی هدف قرار می دهند.
این شهروندان می گویند، هرچند سیاست مداران پاکستانی این حملات را از سوی نظامیان کشور خود نمی پذیرند؛ اما شواهد و قراین موجود نشان می‏دهند که ارتش پاکستان با شلیک موشک مناطق مرزی افغانستان را هدف قرار می دهد.
وزارت داخله کشور می گوید که تا کنون حدود 800 موشک از خاک پاکستان بربخش های شرقی و جنوبی کشور فرود آمده اند که در نتیجه این حملات بیش از صد تن کشته و زخمی و صدها خانواده دیگر به شدت آسیب پذیر شده اند.
ریاست جمهوری با واکنش های تند علیه پاکستان، از این کشورخواست تا جلوی این حملات را بگیرد، اما ظاهرا موشک پراکنی ها همچنان ادامه دارد، حال این پرسش مطرح است که چرا پاکستان باوجود هشدارهای پیاپی دولت افغانستان، حملات موشکی خود را که تخطی آشکار از موازین بین المللی خوانده می شود، قطع نمی کند؟
علی رضا کریمی؛ دانشجوی دانشگاه کابل، با اشاره به نزدیکی تصمیم گیری روی پیمان راهبردی کابل – واشنگتن می‏گوید، پاکستان به شدت تلاش می کند تا از انعقاد این پیمان جلوگیری کند و این حملات در همین راستا تفسیر بردار است.
وی با بیان این که تحرک تروریستان در بخش های مختلف کشور افزایش یافته، افزود، بیشترین این حملات از خاک پاکستان صورت می گیرد تا روند واگذاری مسوولیت های امنیتی و انعقاد پیمان راهبردی مختل شود.
کریمی خاطر نشان ساخت، تا زمانی که نیروهای امنیتی کشور توانایی دفاع از خاک کشور را پیدا نکنند، مداخله های صریح، غیرقانونی و خلاف موازین بین المللی همچنان ادامه خواهد داشت.
او افزود، مداخله عریان پاکستان در امور افغانستان آن هم به شیوه نظامی بدین معنا است که آنان آزادی، توانایی، عزت و قدرتمند شدن افغانستان را به هیچ وجه نمی پذیرند.
این دانشجوی دانشگاه، مذاکره های مقامات سیاسی پاکستان در کابل را تلاش از سوی پاکستان به منظور پوشاندن این تجاوز آشکار دانست.
همچنان علی احمد موسوی؛ یکی از شهروندان کابل، می گوید که در حال حاضر به هیچ وجه برای افغانستان مناسب نیست که از ابزارهای نظامی به منظور مقابله با پاکستان استفاده کند؛ زیرا نیروهای امنیتی کشور باوجود آمادگی های که از خود نشان داده اند؛ اما دشوار خواهد بود که در برابر ارتش آن کشور مقابله کنند.
به تاکید موسوی، افغانستان اکنون درصد بالای از نیازمندهای خود را از خاک پاکستان وارد می سازد، در صورتی که رابطه تجاری و دیپلماتیک میان دو کشور قطع شود، این تجارت آسیب پذیر خواهد شد.
بدون تردید، حملات راکتی از خاک پاکستان به روستاهای مرزی کشور، مغایر قواعد و تعهدات بین المللی است که کشورهای عضو سازمان ملل متحده بدان ها ملزم اند و تداوم راکت پراکنی ها از خاک پاکستان می تواند به منزله تخطی از قواعد بین المللی و تجاوز آشکار نظامی بر خاک افغانستان، تلقی گردد.
با این همه، آماج قراردادن کشورهای دیگر و درهم شکستن حریم مرزی آنها، یک رویه ای مزموم و قابل سرزنشی است که تخطی روشن از اصول پذیرفته شده ای بین المللی محسوب می گردد و نماد رفتارهای اقتدارطلبانه سالهای نخستین سده بیستم است و در دنیایی امروز، بجز سرافگندگی و افت اعتبار بین المللی برای عاملان خود، برایند دیگری در پی ندارد و پاکستان باید این نکته را بداند.
مردم افغانستان، از موضع گیری رییس جمهور و مجلس نمایندگان کشور در مورد راکت پراکنی ها از خاک پاکستان، حمایت نموده و در هر زمانی، توان این را دارند که به دخالت و تجاوز پاسخ محکم بدهند. با آن هم، انتظار می رود که این مهم، با راهکاری های دیپلوماتیک و تلاش های بیشتر وزارت خارجه و دیگر نهادهای مسوول حل گردد و کار به جای باریک کشیده نشود.

0 پیام‌