و اما این‌بار؛ نوبت مهاجرین است!

روزانه دست‌کم سه‌صد خانواده افغان به دلیل فشارهای حکومت پاکستان، خاک این کشور را ترک می‌کنند و به وطن برمی‌گردند. آنانی که برای ماندن تلاش می‌نمایند نیز روزگار مناسبی ندارند.  دلیل فشار حکومت پاکستان بر افغان‌های مهاجر، اتهام دست‌داشتن آنان در حمله بر یک مکتب در شهر پیشاور عنوان می‌شود. این مکتب، ماه گذشته هدف حمله طالبان قرار گرفت و در نتیجه آن ده‌ها کودک جان‌باختند.

حسین اشراق

روزانه دست‌کم سه‌صد خانواده افغان به دلیل فشارهای حکومت پاکستان، خاک این کشور را ترک می‌کنند و به وطن برمی‌گردند. آنانی که برای ماندن تلاش می‌نمایند نیز روزگار مناسبی ندارند.

دلیل فشار حکومت پاکستان بر افغان‌های مهاجر، اتهام دست‌داشتن آنان در حمله بر یک مکتب در شهر پیشاور عنوان می‌شود. این مکتب، ماه گذشته هدف حمله طالبان قرار گرفت و در نتیجه آن ده‌ها کودک جان‌باختند.

اخراج اجباری خانواده‌های افغان از خاک پاکستان، در حالی که در داخل کشور، هیچ زمینه‌ای برای زندگی مناسب وجود ندارد، به یک مسأله نگران‌کننده تبدیل شده است.

براساس گزارش‌ها، خانواده‌هایی که برگشت می‌کنند در جستجوی سرپناه و سرگردان شغل می‌باشند. با توجه به فقر روزافزون و چالش‌های دست‌وپاگیر حکومت، اگر روند اخراج اجباری مهاجران تداوم یابد، مسأله جدی‌تر خواهد شد.

حالا به نظر می‌رسد، اعمال فشار از طریق اخراج مهاجرین افغان، یکی از ابزارهایی است که پاکستان در اختیار دارد. پاکستان از این کارت استفاده می‌کند و دولت وحدت ملی تحت فشار قرار گرفته است.

در سیزده سال گذشته، بنابر اعتراف پرویز؛ مشرف نخست‌وزیر پیشین پاکستان، اسلام‌آباد از طالبان علیه افغانستان استفاده کرد و از این طریق همواره خون مردم افغانستان جاری بود. در برهه‌هایی هم پاکستان سنگ‌های بزرگی را فراراه تجارت افغانستان گذاشت و هزاران کانتینر کالاهای تجاران کشور را در خاک خود بی‌دلیل ماه‌ها متوقف کرد. افزون براین، اسلام‌آباد مداخله‌های پیدا و پنهان دیگر را نیز در افغانستان داشت و هنوز هم این مداخله‌ها جریان دارد.

اکنون، مهاجرین نیز یکی از ابزارهایی است که علیه حکومت وحدت ملی استفاده می‌شود. اخراج مهاجرین، در شرایطی که حکومت وحدت ملی با هزاران مشکل دست و گریبان است، چه مفهومی جز تضعیف این حکومت می‌تواند داشته باشد؟! تلاش در راستای سرگرم ساختن حکومت وحدت ملی با مهاجرین و زمینه‌سازی برای نارضایتی اجتماعی، دولت را از پرداختن به سایر اولویت‌ها محروم خواهد کرد.

انتظار این است که با سفر وزیر امور مهاجرین و عودت کنندگان به پاکستان در اول مارچ، اخراج مهاجرین متوقف شود و زمینه ماندن آبرومندانه و بی‌دردسر برای آنان فراهم گردد. کمیساریای عالی امور مهاجرین سازمان ملل به عنوان یکی از طرف‌های اصلی مذاکرات میان افغانستان و پاکستان، باید در این خصوص نقش فعال ایفا کند.

از سویی‌هم، مسوولان حکومت وحدت ملی باید در داخل کشور زمینه‌سازی کنند زمینه برگشت مهاجران فراهم گردد. ساختن شهرک‌های مهاجرین، تأمین امنیت و اشتغال‌زایی می‌تواند مهاجران را به بازگشت به کشور ترغیب کند.

0 پیام‌