ویژه “افشاگری” وزیر مالیه/ مرور روزنامه های چاپ کابل – سه شنبه 24 ثور

روزنامه 8صبح؛ ذیل عنوان “افشاگری کافی نیست” سرمقاله اش را ویژه فاش شدن نام وکیلانی که در قاچاق و درخواست های غیرقانونی متهم اند از سوی وزیر مالیه کرده و نوشته، نمایندگان متهم باید پیش‌ قدم شوند و از مقام ‌های عدلی و قضایی کشور بخواهند، تا موضوع را پی‌ گیری کنند. شاید وزیران دیگر نیز در روز‌ها و هفته‌ های آینده، نمایندگان دیگر پارلمان را به فساد، باج ‌گیری و استفاده غیرقانونی از کرسی نمایندگی متهم کنند؛ اما افشاگری‌ های وزرا نباید جناحی و سیاسی باشد. افشاگری نباید از سوی کابینه به ‌عنوان ابزار فشار علیه نمایندگان پارلمان استفاده شود. استفاده ابزاری از افشاگری، غیر از این ‌که به گسترش فساد کمک کند، نتیجه دیگری ندارد.

“مرور نشریات”، نگاهی به مطالب مهم رسانه ‏های چاپ کابل و در مواردی شماری از پایگاه‏ های انترنتی است. ویب‏گاه انسجام ملی با بررسی این رسانه‏ ها، فشرده‏ مطالب مهم و کلیدی روز را با بیان ساده، همه روزه در صفحه‏ خود بازتاب می‏دهد. شما می‏توانید موضع‏ گیری رسانه ‏ها را در این سایت دریابید و از تحلیل ‏های مهم در باره رویدادهای افغانستان آگاه شوید؛ و نیز، “مرور نشریات” را با “لایک” صفحه فیس بوک انسجام، در “فیس بوک اکاونت” خود، از همه زودتر بخوانید.
عنوان ها: “افشاگری کافی نیست”، “ضربه آهنین”، “اقدام وزیر مالیه را می ‌ستاییم؛ اما باید بررسی شود”، “این بار متهمان در مجلس چه خواهند کرد” و “چون پرده برافتاد”.
روزنامه 8صبح؛ ذیل عنوان “افشاگری کافی نیست” سرمقاله اش را ویژه فاش شدن نام وکیلانی که در قاچاق و درخواست های غیرقانونی متهم اند از سوی وزیر مالیه کرده و نوشته، نمایندگان متهم باید پیش‌ قدم شوند و از مقام ‌های عدلی و قضایی کشور بخواهند، تا موضوع را پی‌ گیری کنند. شاید وزیران دیگر نیز در روز‌ها و هفته‌ های آینده، نمایندگان دیگر پارلمان را به فساد، باج ‌گیری و استفاده غیرقانونی از کرسی نمایندگی متهم کنند؛ اما افشاگری‌ های وزرا نباید جناحی و سیاسی باشد. افشاگری نباید از سوی کابینه به ‌عنوان ابزار فشار علیه نمایندگان پارلمان استفاده شود. استفاده ابزاری از افشاگری، غیر از این ‌که به گسترش فساد کمک کند، نتیجه دیگری ندارد.
به تاکید روزنامه، تمامی وزیران کابینه کشور، باید به پرسش‌ هایی که در مورد رفتارشان وجود دارد، پاسخ قانع ‌کننده بدهند. مثلا وزیر مالیه کشور آقای عمر زاخیلوال چندی قبل متهم به انباشت غیرقانونی پول در حساب بانکی خود شد. تا حال وزیر مالیه به آن اتهام پاسخ قانع‌ کننده نداده است. سوال دیگری که وجود دارد این است که چرا مقام‌ های عدلی و قضایی تا حال در مورد پی‌ گیری اتهام ‌های برخی از نمایندگان، اقدام نکرده‌ اند؟ وزیر مالیه نامه ‌ای را نشان داد که بر مبنای آن، یکی از نمایندگان، متهم به قانون ‌شکنی شده و به سارنوالی معرفی شده است. باید به این سوال پاسخ داده شود که چرا این مساله از سوی مقام ‌های عدلی و قضایی پی‌ گیری نشده است.
روزنامه افغانستان؛ ذیل عنوان “ضربه آهنین” در سرمقاله اش با اشاره به این که وزیر مالیه نام شماری از نمایندگان مجلس را افشا کرد که در قاچاق و درخواست های غیرقانونی متهم است نوشته، نمایندگان پارلمان دوم متأسفانه بسیار ضعیف تر و ناشیانه تر از پارلمان اول عمل کرد و جایگاه این ارگان را تا حد یک کانون فشار برای دسترسی به منافع شخصی تقلیل دادند. نمایندگان مجلس که در انتخابات دوم پارلمانی از آغاز با بحران مشروعیت از سوی حکومت مواجه گردیدند، در ادامه کار و انجام مسوولیت های خود نیز نتوانستند از موقعیت قانونی و حقوقی خود در پارلمان دفاع نمایند.
به تاکید روزنامه، وزرایی که تا دیروز از تهدید نمایندگان مجبور به اعطای امتیاز می شدند، امروز بدون ترس و هراس در جلسه استیضاح مجلس، نام نمایندگان آغشته به فساد را افشا می کنند. این نشان می دهد که در این دوره اکثریت نمایندگان شایستگی و لیاقت حضور در پارلمان را ندارند و نمی توانند جایگاه مهم پارلمان را در نظام سیاسی درک کنند و از آن دفاع نمایند؛ اما این سوال مطرح می باشد که چرا در این زمان و پس از هفت سال کار پارلمانی، وزرای کابینه به سیاست افشاگری رو آورده اند؟ و چرا نمایندگان با آن همه خشم و غضبی که از خود تبارز می دادند، باز هم صلاحیت وزیر را تأیید کردند؟
روزنامه ماندگار؛ ذیل عنوان “اقدام وزیر مالیه را می ‌ستاییم؛ اما باید بررسی شود” در سرمقاله اش با اشاره به متهم شدن شماری از وکیلان به قاچاق و درخواست های غیرقانونی نوشته، امکان دارد وزیر مالیه در تبانی با رییس جمهور برای زیر تأثیر قرار دادن قضیه پول ‌گیری ارگ ریاست جمهوری از استخبارات کشور بیگانه، چنین برنامه‌ ای را طرح کرده باشد. طوری که آقای کرزی در وهله اول، قضیه گوشته را علم کرد و نگذاشت که ماجرای پول گرفتنش بررسی گردد. ممکن است که برای محکم‌ کاری بیشتر، ادعای وزیر مالیه نیز روی کار آمده باشد.
به تاکید روزنامه، از آن جایی‌ که مجلس افغانستان یک مجلس حزبی نیست و افراد تصمیم ‌گیر هسـتند، ادعای آقای زاخیل‌ وال خیلی به دور از حقیقت هم نمی ‌نماید. معمولا در پارلمان‌ هایی که افراد به جای احزاب حضور دارند، امکان اعمال فشار، تجارت ‌های غیرقانونی و … از سوی نمایندگان، بسیار است. اگر ادعای آقای زاخیل ‌وال درست ثابت گردد، نه تنها خیانت این نمایندگان روشن می ‌شود، که فایده ‌های دیگری هم برای جامعه ما متصور است. یکی از فایده ‌ها، این می ‌تواند باشد که از این پس، هیچ نماینده‌ ای از مصونیت سیاسی و ملی ‌اش استفاده سوء نکند.
روزنامه آرمان ملی؛ ذیل عنوان “این بار متهمان در مجلس چه خواهند کرد” در سرمقاله اش نوشته، پارلمانیان باید بدانند، هیچ کار بدی پوشیده نمی ماند و عاقبت رسوا می شود. کاری که وزیر مالیه کرد در این چند سال که انواع فساد در دم و دستگاه دولت رواج یافته و بسیاری ها از برکت آن به ثروت های سرشار دست یافتند، در نوع خود بی مانند بوده است. این کار شاید بتواند پارلمان را که دارد در نزد مردم وجهه و اعتبار خود را از دست می دهد، از چنین بحرانی نجات بدهد.
به تاکید روزنامه، اگر به درستی آقایانی که نام شان از سوی وزیر مالیه در جلسه استیضاح گرفته شد پاک اند و کاری نکرده اند، باید حساب های شان را با وزیر مالیه سفید کنند. این کار سبب می شود تا هم اعتبار و وجهه از دست رفته شان دوباره برگردد و هم شاید وزیر مالیه که در آن صورت دروغ گفته است و دسیسه ساخته است و آبروریزی کرده است، به کیفر برسد.
روزنامه وحدت؛ ذیل عنوان “چون پرده برافتاد” در سرمقاله اش نوشته، وزیر مالیه در مجلس تابوشکنی نموده و اسامی تعداد از وکلایی که به فساد مالی متهم هستند را به صورت علنی از تریبون مجلس اعلان نمود؛ جدای این که ادعای وزیر مالیه به چه میزان صحت دارد یا خیر؛ اما باید گفت که باید ابه این ادعا به دقت رسیدگی شود تا زمینه گسترش شایعات و اتهامات به افراد مختلف افزایش نیابد و با حیثیت افراد بازی نشود. از سوی دیگر این اقدام باعث می شود تا وکلای محترم و در گام های بعد وزرای محترم متوجه این مساله باشند که روزی پرونده انان در پیشگاه مردم افغانستان گشوده خواهد شد.
به تاکید روزنامه، مطمنا بخش بزرگتری از مجلس نمایندگان و مجلس سنا به فساد آلوده هستند این می تواند باعث فلج شدن مجلس و سایر نهادهای قانونی در کشور گردد. امروز این باور در حال شکل گرفتن که آیا می توان به مصوبات نهادی که بخش بزرگی از اعضای آن خود غرق در فساد است، اعتبار داشت و اگر قرار باشد که مجلس تا این حد به فساد سازمان یافته آلوده باشد، چگونه می توان به ریشه کن کردن فساد در افغانستان امیدوار بود.

0 پیام‌