ویژه استعفای ضیاء الحق امرخیل/ مرور روزنامه های چاپ کابل – سه شنبه 3 سرطان

روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “انتظار طاقت ‎فرسا برای زنگ پایان یک پروسه” در سرمقاله اش با اشاره به استعفای رییس دارالانشای کمیسیون انتخابات و استقبال تیم اصلاحات و همگرایی از این رخداد نگاشته، به نظر می ‎رسد، مشروعیت انتخابات آب رفته ‎ای است که به جوی باز نخواهد گشت و اکنون به دنبال راه حل سیاسی بن ‎بست به وجود آمده بود. این راه حل باید هرچه زودتر پیشکش شده و منجر به روی کار آمدن حکومتی شود تا مبادا اساس نظام و بستر نیم بند ثبات کنونی زیر سوال رفته و آسیب بزرگی به ملت وارد شود.

“مرور نشریات”، نگاهی به مطالب مهم رسانه ‏های چاپ کابل و در مواردی شماری از پایگاه‏ های انترنتی است. ویب‏سایت انسجام ملی با بررسی این رسانه‏ ها، فشرده‏ مطالب مهم و کلیدی روز را با بیان ساده، همه روزه در صفحه‏ خود بازتاب می‏دهد. شما می‏توانید موضع‏ گیری رسانه ‏ها را در این سایت دریابید و از تحلیل ‏های مهم در باره رویدادهای افغانستان آگاه شوید؛ و نیز، “مرور نشریات” را با “لایک” صفحه فیس بوک انسجام، در “فیس بوک اکاونت” خود، از همه زودتر بخوانید.

عنوان ها: “انتظار طاقت ‎فرسا برای زنگ پایان یک پروسه”، “استعفای امرخیل کافی نیست!”، “گام مهم در راستای اعتمادسازی”، “بی ‌اعتبارسازی نهادها، بازی با آتش فاجعه” و “پیروزی جنبش ضد تقلب”.

روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “انتظار طاقت ‎فرسا برای زنگ پایان یک پروسه” در سرمقاله اش با اشاره به استعفای رییس دارالانشای کمیسیون انتخابات و استقبال تیم اصلاحات و همگرایی از این رخداد نگاشته، به نظر می ‎رسد، مشروعیت انتخابات آب رفته ‎ای است که به جوی باز نخواهد گشت و اکنون به دنبال راه حل سیاسی بن ‎بست به وجود آمده بود. این راه حل باید هرچه زودتر پیشکش شده و منجر به روی کار آمدن حکومتی شود تا مبادا اساس نظام و بستر نیم بند ثبات کنونی زیر سوال رفته و آسیب بزرگی به ملت وارد شود.

به تصریح روزنامه، بدون شک، هرگاه این پروسه به بحران کشانیده شده و زیان ‎های بیش‎تری را بردوش ملت بگذارد، مقصر اصلی تنها یک جانب قضیه نخواهد بود، بلکه عامل آن تمامی جوانب به شمار آمده و این شکست بزرگ بر دوش همگان تحمیل خواهد شد. لذا در فضای ملتهب کنونی بهتر آن است تا به دنبال ساختار مصلحتی بود که بتواند کلیت نظام‌ سازی را نجات بخشیده و انتقال قدرت مسالمت‎ آمیز را (ولو با خدشه ‎های مشروعیت زدا) در پی داشته باشد تا در نتیجه آن ملتی از نگرانی، تباهی و بدبختی نجات یابد.

روزنامه ماندگار؛ ذیل عنوان “استعفای امرخیل کافی نیست!” سرمقاله اش را ویژه استعفای رییس دارالانشای کمیسیون انتخابات کرده و نوشته، حالا زمان آن فرارسیده که ضیاالحق امرخیل به عنوان مسوول مستعفی و مورد اتهام در کمیسیون انتخابات، باید ممنوع‌ الخروج شده و به دادگاه کشانده شود؛ اصلاحات لازم در بدنه دارالانشای کمیسیون مستقل انتخابات صورت گیرد؛ کسانی که امرخیل را در روند تقلب همراهی و حمایت می ‌کردند، باید افشا شوند و در ادامه کار، کمیسیون انتخابات باید با ابطال تمام آرای غیر واقعی، بحرانی را که خود آفریده خود مهار و وضع را به حالت طبیعی خود برگرداند تا این‌گونه حق به حق ‌دار برسد.

به تصریح روزنامه، افشای اسناد و سرانجام استعفای آقای امرخیل، ثابت کرد که ادعای تیم اصلاحات و همگرایی بر حق است و باید که ادامه کار با شفافیت تمام صورت گیرد.

روزنامه 8صبح؛ ذیل عنوان “گام مهم در راستای اعتمادسازی” در سرمقاله اش استعفای رییس دارالانشای رییس کمیسیون انتخابات را گامی  مهم در راستای اعتمادسازی عنوان کرده و نوشته، اگر آقای امرخیل در سمتش باقی می ‌ماند، روند اعتمادسازی جلو نمی ‌رفت. حالا  لازم است تا سازمان ملل متحد، به تلاش ‌هایش برای اعتمادسازی، سرعت بخشد. برکناری آقای امرخیل یکی از خواست‌ های اصلی دسته انتخاباتی داکتر عبدالله بود. با کنار رفتن امرخیل فضا تا حد زیادی برای تقویت روند اعتمادسازی آماده است.

به تصریح روزنامه، سازمان ملل متحد باید به ‌گونه ‌ای اعتمادسازی کند که هر دو ستاد انتخاباتی و کمیسیون‌ ها، به این راه ‌حل راضی شوند. تا رای اصلی از رای جعلی جدا نشود و اعتبار و حیثیت روند انتخابات اعاده نشود، هیچ گزینه دیگری نمی‌ تواند راه ‌حل باشد. گفتیم که کناره ‌گیری امرخیل، از ریاست دبیرخانه کمیسیون مستقل انتخابات گام مهم در راستای اعتمادسازی بود؛ اما حیثیت روند انتخابات و کمیسیون ‌های برگزار کننده آن وقتی اعاده می ‌شود که آقای امرخیل، در یک دادگاه باصلاحیت از خود در برابر اتهام‌ هایی که به او وارد است، دفاع کند.

روزنامه جامعه باز؛ ذیل عنوان “بی ‌اعتبارسازی نهادها، بازی با آتش فاجعه” در سرمقاله اش نگاشته، آنچه در شانزدهم حمل و بیست ‌و ‌چهارم جوزای امسال اتفاق افتاد، بی ‌گمان، یک رخداد بزرگ تاریخی بود؛ اما این رخداد بزرگ تاریخی، اکنون اسیر بازی ‌های بازی ‌پیشه ‌های میان‌ مایه‌ ای شده که نه پروای منافع ملی را دارند و نه پروای دموکراسی و مردم افغانستان. در میان این ‌همه ماجراهای ابلهانه، استعفای ضیاء الحق امرخیل، درست‌ ترین اتفاق ممکن بود؛ اما این اتفاق بیش از آن ‌که راه ‌حل‌ سنجیده‌ ای باشد، برای بحران انتخابات، دستاورد زنجیره ‌ای از خطاهایی است که در گذشته یکی پی دیگری تکرار شده است. بنیادی ‌ترین خطا، فرایندی استی که از طریق آن اعضای کمیسیون‌ های انتخاباتی انتخاب می ‌شوند. این فرآیند از آغاز تا فرجام سیاسی و در معرض دخالت افراد و جریان ‌های ذی ‌نفوذ است.

به تصریح روزنامه، هرچه هست، مردم افغانستان در وضعیت دشواری قرار گرفته است. آنچه را که مردم به ‌درستی رقم زدند‌، مدیران و رهبران ناسالم سیاسی آن را به یک بحران تبدیل کردند. این بحران هر‌روز ابعاد پیچیده ‌تری به خود می ‌گیرد و لایه ‌های تازه ‌ای به لایه ‌های آن افزوده می ‌شود. با وضعیت و رفتارهای غیرمسوولانه‌ ای که رهبران سیاسی دارند، چه در مقام دولت ‌مرد و چه در مقام نامزدهای انتخابات ریاست‌ جمهوری، به نظر نمی‌ رسد که این وضعیت به ‌سادگی مدیریت شود؛ اما هرچه هست کام مردم افغانستان از شور و شوق و شکوهی که در روز شانزدهم حمل و بیست ‌و چهارم جوزای امسال آفریدند، شدیداً تلخ است.

روزنامه وحدت؛ ذیل عنوان “پیروزی جنبش ضد تقلب” در سرمقاله اش با اشاره به استعفای رییس دارالانشای کمیسیون انتخابات، نگاشته، اکنون تیم تداوم و تحول باید به سوالی های اساسی در مورد نحوه تعامل و همکاری با ضیاالحق امرخیل با این تیم، پاسخ دهند تا ابعاد گسترده این تقلب سازماندهی شده مشخص شود، در غیر این صورت، نمی توان به هیچ عنوان به نتایج برآمده از نظر کمیسیون مستقل انتخابات باور داشت.

به تصریح روزنامه، برکناری آقای امرخیل خواست نهایی تیم اصلاحات و همگرایی نیست؛ بلکه آغازی برای بررسی های دقیق تیم بی طرف برای مشخص شدن تقلبات گسترده و فراگیری که از درون ارگ سازماندهی شده است. انتخابات از مسیر اصلی خود منحرف شده است و می طلبد که هم اکنون یک اراده عمومی و موثر بار دیگر انتخابات را به مسیر اصلی خود بازگرداند.

0 پیام‌