مذاکرات کابل – واشنگتن در راستای مشارکت رهبردی

برای نخستین بار، رییس جمهور کرزی از تمایل ایالات متحده برای حضور نظامی دایمی در افغانستان یاد کرد و سپس، بحث امضای سند راهبردی میان کابل – واشنگتن مطرح گردید. این مساله از بدو مطرح شدن، محور گفتمان های سیاسی در حلقات داخلی و شماری از کشورهای خارجی است. در این راستا، نظریه های انتقادی و توجیهی فراوانی ارایه گردیده و نیز، مخالفت های صورت گرفته است؛ اما به نظر می رسد که موافقان امضای سند راهبردی میان کابل – واشنگتن بیشتر باشد

از رسانه ها – افغانستان و ایالات متحده/ برای نخستین بار، رییس جمهور کرزی از تمایل ایالات متحده برای حضور نظامی دایمی در افغانستان یاد کرد و سپس، بحث امضای سند راهبردی میان کابل – واشنگتن مطرح گردید. این مساله از بدو مطرح شدن، محور گفتمان های سیاسی در حلقات داخلی و شماری از کشورهای خارجی است. در این راستا، نظریه های انتقادی و توجیهی فراوانی ارایه گردیده و نیز، مخالفت های صورت گرفته است؛ اما به نظر می رسد که موافقان امضای سند راهبردی میان کابل – واشنگتن بیشتر باشد. چندی پیش حکومت افغانستان از تکمیل اسناد پیمان راهبردی و تحویل آن به ایالات متحده خبر داده بود. در زمینه مذاکرات دولت های افغانستان و امریکا در راستای دست یافتن به توافق راهبردی، ویب‏گاه دویچه وله به نقل از فرانس پرس مطلبی دارد:
مذاکرات افغانستان و امریکا در مورد مشارکت استراتژیک ادامه دارد. مقام های افغانستان و ایالات متحده امریکا مذاکرات شان را در مورد تعریف نقش درازمدت ایالات متحده در افغانستان به جلو می برند. قرار است دو کشور در مورد مشارکت استراتژیک توافق نامه ای امضا کنند. 
یک مقام افغانستان گفت که در این هفته حکومت حامد کرزی، رییس جمهور افغانستان پیشنهاد متقابل خود را در مورد «موافقتنامه مشارکتهای استراتژیک» به ایالات متحده امریکا تقدیم کرده است.
انتظار میرود که این موافقتنامه در ماه های آینده انعقاد یابد و نقش ایالات متحده امریکا را با درنظرداشت طرح بارک اوباما، رییس جمهور ایالات متحده امریکا برای بیرون کشیدن تدریجی 100 هزار سرباز امریکایی از افغانستان، تعیین نماید. اکنون این شمار سربازان امریکایی درگیر شدیدترین جنگ ها با طالبان و سایر جنگجویان میباشند.
با توجه به کشته شدن اسامه بن لادن توسط کماندوهای دریایی ایالات متحده امریکا و فشارهای بودجه جنگی که از داخل بر رییس جمهور ایالات متحده امریکا وجود دارد، بارک اوباما در نظر دارد که ماه جولای آغاز بیرون کشیدن نیروهای نظامی این کشور از افغانستان را اعلام کند. شمار سربازانی که بیرون کشیده میشوند، شاید بیشتر از آنچه باشد که قبلا انتظار میرفت.
هرگاه این معامله به صورت موفقیت آمیزی صورت گیرد، شاید ترس آن عده افغان هایی را کاهش دهد که فکر میکنند ایالات متحده امریکا افغانستان را با سرعت ترک میکند و یک حکومت ضعیف و ناتوان را در برابر آن جنگجویانی به جا میگذارد که نیروهای خارجی را اشغالگر میدانند و فکر نمی کنند هرگز این کشور را ترک گویند. اما این مذاکرات درعین زمان بیانگر اختلاف نظرهای در مناسبات غیر متوازن کابل و واشنگتن نیز میباشد.
اکنون ایالات متحده حدود صد هزار نیروی نظامی در افغانستان دارد. رونالد نیومن، که بین سالهای 2005 و 2007 سفیر ایالات متحده امریکا در افغانستان بوده است، گفت: «در حال حاضر، بنابر عدم موجودیت شفافیت در مورد اهداف درازمدت ایالات متحده امریکا، افغانها انتظار دارند که این شفافیت استراتژیک در مورد تعهدات درازمدت، تا جایی که ممکن است مشرح باشد».
اکلیل حکیمی، سفیر افغانستان در ایالات متحده امریکا که تازه به این کشور رسیده است، گفت که این موافقت نامه شامل نکاتی خواهد بود که به تجارت، تبادلات فرهنگی و مسایل امنیتی ارتباط دارند.
تاهنوز معلوم نیست که آیا این موافقت نامه به دنبال بیرون رفتن تدریجی نیروهای امریکایی از افغانستان، به طور خاص بر پایگاه نظامی ایالات متحده امریکا در افغانستان دلالت خواهد داشت یا نه. قرار است کنترول مسوولیت های امنیتی تا سال 2014 به افغان ها انتقال داده شود.
آقای کرزی گفته است که امکان پایگاه درازمدت ایالات متحده امریکا در افغانستان می تواند فقط هنگامی مطرح شود که صلح برقرار گردد و این امر ایجاب حمایت گسترده همه سیاستمداران افغانستان را میکند.
اکلیل حکیمی در مصاحبه ای گفته است: «هر دو جانب دیدگاه های شان را ابراز داشته اند و این که از جانب دیگر چه میخواهند، باید اکنون معین گردانند که تا کدام حد میتوانند با هم سازش کنند».
حکیمی افزوده است: «ما میخواهیم شرکای استراتژیک واقعی باشیم تا نقشی در ثبات منطقه بازی کنیم، نه تنها در بخش امنیت بلکه در تهیه امکانات مشغله و کار و رشد اقتصادی».

0 پیام‌