زراعت؛ محور توسعه پایدار در جوامع مبتنی بر اقتصاد زراعتی

اگر دولت چند سال پیش، اقدام به احیای بانک توسعه زراعتی می‌کرد و از این مجرا دهقانان کشور را تحت حمایت‌های مالی قرار می‌داد، امروز دست‌کم شاهد تغییرات اساسی در گوشه ‌ای اقتصادی زراعتی کشور می‌بودیم؛ اما متأسفانه به این مهم بها داده نشد. عمده‌ ترین کاری که تا هنوز مسوولان در راستای حمایت از دهقانان انجام داده ‌اند و آن‌هم به صورت محدود، توزیع بذرهای اصلاح شده و فراهم‌آوری کشت بدیل به جای تریاک بوده است.

پس از آن‌که صندوق توسعه زراعت نتایج مفیدی را در تقویت و حمایت از بخش زراعت کشور از خود نشان‌داد، حالا دولت افغانستان اعلام کرده که این صندوق را به بانک زراعتی تبدیل می‌کند. بانک زراعتی افغانستان که در سال 1347 ایجاد شده بود، حدود 17 سال پیش به اثر جنگ‌ها از بین رفت.

با این‌که افغانستان زمینه‌های زیادی برای رشد و توسعه زراعت دارد؛ اما از سال 1380 که روند بازسازی‌ها در کشور آغاز شد، بانک زراعتی که از نیازهای اساسی در راستای رشد زراعت کشور عنوان می‌شود، کاملاً حذف شد. اکنون به تازگی، مسوولان با درک ارزش حیاتی این بانک، درصدد احیای آن هستند. گفته می‌شود، شماری از سازمان‌های بین‌المللی نیز از این برنامه وزارت زراعت حمایت پولی می‌کنند.

تردیدی نیست که با فعال شدن دوباره این بانک در افغانستان، مشکلات دهاقانان تا حد زیادی برطرف شد خواهد شد. به گونه مثال با حمایت چنین بانک‌هایی در کشورهای خارجی، پرورش و نگاهداری گاو، گوسفند، ماهی، زنبور عسل، کرم ابریشم و هر نوع حیوان دیگری که شیر، گوشت، پشم، کرک، پوست و دیگر اجزاء و فرآورده‌های آن مورد استفاده باشد، صورت می‌گیرد؛ با کمک مالی بانک زراعتی، بذر و نهال اصلاح شده و کود و سموم دفع امراض زراعت خریدار می‌شود؛ تأمین خدمات زراعتی مانند ساختن کاریزها و آزمایش آب و خاک از دیگر وظایف حمایتی این بانک‌ها است و همچنان افزایش، بهبود تولید و عرضه محصولات زراعتی نیز با حمایت‌های بانک زراعتی صورت می‌گیرد.

خوشبختانه در افغانستان، وجود امکانات بالقوه خدادادی در کشور از جمله زمین‌های قابل استفاده و منابع آب غنی، نیروی کار فراوان و… نهایتاً وجود طیف گستره آب و هوایی شرایط مساعدی را برای توسعه بخش زراعت فراهم کرده است؛ اما زمین‌داران به خاطر اقتصاد ضعیف و نداشتن پشتوانه‌های مالی، نتوانسته‌اند از زمین‌های خود استفاده بهینه نمایند.

در برخی از نقاط کشور، دهقانان حتی توانایی کشت زمین‌های خود را با تخم‌های اصلاح شده ندارند. همچنان زمین‌هایی که ظرفیت تبدیل شدن به باغ‌های میوه را دارند نیز در شماری از بخش‌های کشور، به خاطر ناتوانی مالی صاحبان زمین، همچنان بایر مانده‌اند.

اگر دولت چند سال پیش، اقدام به احیای بانک توسعه زراعتی می‌کرد و از این مجرا دهقانان کشور را تحت حمایت‌های مالی قرار می‌داد، امروز دست‌کم شاهد تغییرات اساسی در گوشه‌ای اقتصادی زراعتی کشور می‌بودیم؛ اما متأسفانه به این مهم بها داده نشد. عمده‌ترین کاری که تا هنوز مسوولان در راستای حمایت از دهقانان انجام داده‌اند و آن‌هم به صورت محدود، توزیع بذرهای اصلاح شده و فراهم‌آوری کشت بدیل به جای تریاک بوده است.

احیای بانک زراعت و مدیریت سالم آن، در شرایطی که دهقانان سخت نیازمند حمایت‌های جدی دولت است، می‌تواند چهره بخش زراعت کشور را عوض کند و در نهایت از  میزان وابستگی مواد اولیه کشور به بازارهای خارجی بکاهد.

از سویی‌هم، بانک زراعتی می‌تواند با فعال کردن زراعت زمینه‌ کار و فعالیت را برای صدها هزار شهروند کشور فراهم آورد. گذشته از این، رشد و توسعه زراعت در کشور از میزان فقر نیز خواهد کاست.

با این ‌همه؛ اما نیازمند داشتن یک بانک زراعتی فعال، پویا و سالم هستیم. این بانک باید با رفتن به روستاها زندگی مردمی را که از شدت فقر و بیچارگی دچار مشکلات جدی می باشند، نجات دهد. بهتر است که دولت در راستای چگونگی فعالیت این بانک، از تجارب کشوهایی که در این زمینه توانسته‌اند موفقیت‌های بزرگی را کسب کنند، استفاده کند.

0 پیام‌