«روز جهانی جنگل»/ چرا تخریب محیط زیست جدی گرفته نمی‌شود؟!

در افغانستان؛ روزگاری کوه‌ها و دشت‌ها همه پُر از جنگل بود و محیط زیست در این سرزمین، سالم. در میان درختان جنگل، انواع پرنده‌ها لانه کرده بودند و گونه‌های مختلف حیوان‌های وحشی در آن زیست می‌نمودند؛ اما حالا دو سوم این جنگل‌ها تخریب شده و حیات وحش همه نابود گردیده‌اند. دو سال پیش، مجمع عمومی‌ سازمان ملل متحد ۲۱ مارچ (اول ماه حمل) را به عنوان «روز جهانی جنگل» نام‌گذاری کرد تا نقش غیرقابل انکار جنگل‌ها در پایداری سرزمین و شادابی حیات انسان‌ها، جانوران و گیاهان بیش‌تر مشخص شود.

قادر دانش

در افغانستان؛ روزگاری کوه‌ها و دشت‌ها همه پُر از جنگل بود و محیط زیست در این سرزمین، سالم. در میان درختان جنگل، انواع پرنده‌ها لانه کرده بودند و گونه‌های مختلف حیوان‌های وحشی در آن زیست می‌نمودند؛ اما حالا دو سوم این جنگل‌ها تخریب شده و حیات وحش همه نابود گردیده‌اند.

دو سال پیش، مجمع عمومی‌ سازمان ملل متحد ۲۱ مارچ (اول ماه حمل) را به عنوان «روز جهانی جنگل» نام‌گذاری کرد تا نقش غیرقابل انکار جنگل‌ها در پایداری سرزمین و شادابی حیات انسان‌ها، جانوران و گیاهان بیش‌تر مشخص شود.

بزرگداشت این روز جهانی از سال ۲۰۱۳ آغاز شده و ارتقای سطح آگاهی عمومی ‌از اهمیت انواع جنگل‌ها و کلیه درختان خارج از جنگل‌ها، هدف این نام‌گذاری است.

روز جهانی جنگل‌ها، کشور‌ها را تشویق می‌کند تا در قبال سازماندهی فعالیت‌های محلی، ملی و بین‌المللی مربوط به جنگل، از جمله راه‌اندازی برنامه‌های حمایتی درختکاری و افزایش سرانه فضای سبز درختی در سطح بین‌المللی متعهد شوند.

در افغانستان، این روز با نشر آمارهای نگران‌کننده از تخریب جنگل‌ها تجلیل شد. در حالی که انتظار می‌رفت، برنامه‌ای برای آگاهی از اهمیت جنگل‌های کشور و ترویج فرهنگ حمایت از محیط زیست سالم نیز راه‌اندازی می‌شد.

نابودی نگران‌کننده جنگل‌های کشور

در افغانستان؛ روزگاری کوه‌ها و دشت‌ها همه پُر از جنگل بود و محیط زیست در این سرزمین، سالم. در میان درختان جنگل، انواع پرنده‌ها لانه کرده بودند و گونه‌های مختلف حیوان‌های وحشی در آن زیست می‌نمودند؛ اما با آغاز جنگ‌های ویران‌گر سه‌دهه و عدم حاکمیت دولتی، روند تاراج جنگل‌های کشور با بی‌رحمی تمام آغاز شد و به زودی هزاران هکتار زمین در شمال و جنوب کشور از وجود جنگل‌ خالی گردید.

از پرندگان خوش‌آواز و زیباروی و حیوان‌های چابک و کم‌یاب نیز دیگر خبری نیست؛ برخی از آنان مهاجر شده‌اند و تعداد زیاد دیگر آنان شکار دست شکارچیان گردیده‌اند.

به تازگی، سیدحبیب اروال؛ رییس انجمن صحی شرق گفته که در قطع درختان و از بین‌بردن جنگل‌ها، عده‌ای از مسوولان دولتی و گروه‌های مافیایی نقش دارند.

او تصریح کرده که چوب درختان قطع‌شده از مسیر ولسوالی دانگام ولایت کنر به پاکستان انتقال داده می‌شود. اروال همچنان از سیلاب‌ها، برف‌کوچ‌ها و آلودگی هوا به عنوان دیگر نابودکننده‌های جنگل‌ها یاد کرد.

البته، در نابودی جنگل‌های کشور نمی‌توان، دست‌داشتن بیگانگان را نادیده گرفت. گفته می‌شود، پاکستانی‌ها، برای نابودی جنگل‌های کشور، ریشه درختان پسته را نیز خریداری می‌کردند.

براساس آماری که انجمن صحی شرق منتشر کرده، افغانستان پیش از جنگ‌های داخلی 8.5 میلیون جریب زمین جنگل داشت که حالا به 3.5 میلیون جریب زمین کاهش یافته است.

مسوولان انجمن بهداشتی شرق گفته‌اند که درختان نزدیک به یک میلیون هکتار زمین تنها در ولایت‌های ننگرهار، پکتیا، خوست، سمنگان و نورستان قطع شده است.

چرا تخریب محیط زیست جدی گرفته نمی‌شود؟!

حفظ و نگهداشت جنگل‌ها مسوولیت همگانی است که باید از آن‌ها مراقبت شود؛ اما به صورت ویژه این وظیفه دولت است که از جنگل‌های کشور که سرمایه ملی محسوب می‌شود، به طور جدی حفاظت نماید و جلو قطع و قاچاق آن ‌را بگیرد.

متأسفانه مردم در کاشت و پرورش درخت آن‌چنانی که باید، مسوولیت‌پذیری ندارند. تنها در پایتخت، سالانه صدها هزار اسله نهال، غرس می‌شود؛ اما به دلیل سهل‌انگاری حکومت و مسوولیت‌ناپذیری مردم، خشک می‌شوند. افزون براین، محیط زیست سالم همچنان در حال تخریب است.

متأسفانه فعالان محیط زیست نیز در این خصوص کم‌تر تلاش کرده‌اند. در سیزده سال گذشته، هیچ‌گاه کمپاین برای حمایت از محیط زیست سالم که بتواند دست‌کم بخشی از شهروندان را با خود همراه کند، راه‌اندازی نشد.

انتظار می‌رود که تخریب روزافزون محیط زیست جدی گرفته شود. تخریب محیط زیست؛ زندگی سالم را به چالش کشیده است.

قطع و قاچاق جنگل‌های کشور افزون بر این که ضربه‌ای به اقصاد کشور می‌باشد، خطری جدی برای باشندگان محل نیز دانسته می‌شود.

فصل بهار که باران‌های شدید را به همراه دارد، در جاهایی که جنگل‌ها نابود شده، سبب سرازیر شدن سیلاب‌های وحشتناک می‌شود و زیان‌های بزرگ را به وجود می‌آورد.

0 پیام‌