روزنامه نگاران چه می نویسند/ مرور روزنامه های چاپ کابل – دوشنبه 10 میزان

روزنامه وحدت؛ ذیل عنوان “افزایش تلفات نیروهای خارجی تسریع رند خروج” سرمقاله اش را ویژه خروج نیروهای بین المللی و ادامه حملات خودی کرده و نوشته، باید دقت کرد که عملیات های سبز علیه آبی کم کم موثریت خود را در کتمان و بی توجهی به آن از سوی نیروهای افغان به خوبی نشان می دهد. کشته شدن سربازان امریکایی توسط نیروهای افغان به هیچ عنوان توسط غربی ها قابل قبول و توجیه نیست.

“مرور نشریات”، نگاهی به مطالب مهم رسانه ‏های چاپ کابل و در مواردی شماری از پایگاه‏ های انترنتی است. ویب‏گاه انسجام ملی با بررسی این رسانه‏ ها، فشرده‏ مطالب مهم و کلیدی روز را با بیان ساده، همه روزه در صفحه‏ خود بازتاب می‏دهد. شما می‏توانید موضع‏ گیری رسانه ‏ها را در این سایت دریابید و از تحلیل ‏های مهم در باره رویدادهای افغانستان آگاه شوید؛ و نیز، “مرور نشریات” را با “لایک” صفحه فیس بوک انسجام، در “فیس بوک اکاونت” خود، از همه زودتر بخوانید.
عنوان ها: “ابعاد یک معضل امنیتی”، “اقدام مناسب شورای عالی صلح”، “اسرار حملات درون ‌آستینی”، “ریشه های فراموش شده بحران افغانستان” و “افزایش تلفات نیروهای خارجی تسریع روند خروج”.
روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “ابعاد یک معضل امنیتی” در سرمقاله اش با اشاره به این که ده کشته و زخمی حاصل مشاجره و درگیری مسلحانه اردوی ملی و نیروهای خارجی در ولایت میدان وردک است نوشته، با توجه به روند رو به تکامل انتقال مسوولیت‏های امنیتی به نیروهای داخلی، قطعا باید این نیروها تقویت شوند، در حالی که چنین حوادثی تاثیر منفی بر این روند خواهد گذاشت. چنان‏ که نیروهای خارجی، عملیات مشترک و نیز آموزش نیروهای افغان را در هفته ‏های گذشته به همین بهانه به حالت تعلیق در آورده بودند. از سوی دیگر اعتماد و هماهنگی در نیروهای امنیتی داخلی شرط اساسی واگذاری مسوولیت‏ ها به آنها است و چنین درگیری ‏هایی قطعا خود سری و عدم فرماندهی منسجم آنها را به نمایش می‏ گذارد.
به تاکید روزنامه، اگر بپذیریم که این حادثه یک مساله غیر مترقبه و ناگهانی بوده و احساسات متقابل را عامل آن بدانیم، باز به این مساله خواهیم رسید که علاوه بر موجودیت بی اعتمادی و ناهماهنگی بین این نیروها، این مساله درحال از کنترول خارج شدن است و این می ‏تواند به تکرار چنین حوادثی بیانجامد. بنابراین اگر خودسری نیروهای داخلی و خارجی، در چنین صحنه ‏هایی مهار نشود، نخواهیم توانست پارادایم موجود را حل و فصل نماییم.
روزنامه 8صبح؛ ذیل عنوان “اقدام مناسب شورای عالی صلح” در سرمقاله اش با اشاره به این که شورای عالی صلح گفته است در نظر دارد در آینده ‌ای نزدیک در یکی از کشور‌های اسلامی همایشی برگزار کند و در آن از تمام علما و فقهای برجسته‌ کشورهای اسلامی بخواهد، در مورد جنگ جاری در افغانستان نظری مشخص و واحد بدهند نوشته، در همایشی که شورای عالی صلح برگزار می ‌کند، باید دورویی رهبران مذهبی پاکستان نیز نکوهش شود. چرا باید خون‌ ریزی در افغانستان حلال باشد و در پاکستان حرام. از امکان به ‌دور نیست که شماری از کسانی ‌که خودشان را عالم می ‌دانند، در برخی موارد، به نفع مصالح کشورهای‌ شان یا به ‌دلایل دیگر موضع سیاسی بگیرند.
به تاکید روزنامه، یکی از بهانه ‌هایی که طالبان برای ادامه خون‌ ریزی عنوان می ‌کنند، حضور نیروهای بین ‌المللی در افغانستان است؛ اما سوال اصلی این است که اگر طالبان نجنگند و کابوس حاکمیت دوباره آنان، روان مردم افغانستان و جهان را نیازارد، چه نیازی به حضور گسترده‌ نیروهای خارجی است؟ این طالبان هستند که جهان و افغانستان را وادار کرده‌ اند برای مقابله با آنان هزاران نیروی نظامی خارجی را در افغانستان، مستقر کنند. بنابراین جنگ طالبان هیچ توجیه دینی، عقلانی، سیاسی و میهنی ندارد.
روزنامه ماندگار؛ ذیل عنوان “اسرار حملات درون ‌آستینی” در سرمقاله اش با اشاره به این که در ادامه حمله‌ های درون ‌آستینی بر جان نیروهای داخلی و ناتو، به تاز‌گی یک سرباز امریکایی و یک پیمان ‌کار غیرنظامی توسط یکی از نیروهای امنیتی افغان کشته شده‌ اند نگاشته است که ادامه این حمله ‌ها توانست اقداماتی را در میان نیروهای خارجی و نیروهای داخلی به میان آورد.
به تاکید روزنامه، امریکا نیز برای مهار چنین حمله ‌ها تلاش و جدیت لازم را ندارد؛ به ‌ویژه این ‌که سیاستی را که آنان در قبال نیروهای مسلح کشور دنبال کرده‌ اند، خود زاینده چنین خطراتی شده و زمینه ورود تروریستان و پاکستانی‌ ها را به ارتش و پولیس، مساعد ساخته است. حالا کسانی به کمک خود امریکایی‌ ها به مقام ‌های بلند ارتش رسیده ‌اند که به گونه علنی در خدمت گروه حقانی و سازمان استخباراتی پاکستان قرار دارند؛ کسانی که در بلندترین مقام ‌های وزارت دفاع کشور، سنگینی می ‌کنند و از طالب بودن، فقط ریشش را کم دارند.
روزنامه افغانستان؛ ذیل عنوان “ریشه های فراموش شده بحران افغانستان” در سرمقاله اش نوشته، بحران امنیت و جنگ در افغانستان برای سه دهه زندگی افغان ها را متاثر ساخته است. این بحران چنان در هم پیچیده شده که راه حل های متفاوتی که تا هنوز برای حل آن استفاده شده راه به جایی نبرده است و بحران همچنان ادامه دارد. منشاء بحران افغانستان را می توان در عرصه های مختلف سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، نظامی، جغرافیایی و تاریخی جستجو کرد.
به تاکید روزنامه، یکی از مسایلی که در بحران افغانستان کمتر به آن توجه شده است، بعد فرهنگی بحران افغانستان است. طالبان به عنوان نیروی نظامی مخالف دولت که بیش از یک دهه جنگ علیه دولت و نیروهای بین المللی را در افغانستان ادامه داده اند، از حربه های مختلفی برای توجیه خود و عملکرد شان استفاده نموده اند. طالبان با ارایه تفسیر خاص خود از دین و از وضعیت کشور سعی نموده اند تا عملکردشان را در پشت نقاب دین و با توجیه دفاع از دین برای مردم افغانستان وانمود سازند.
روزنامه وحدت؛ ذیل عنوان “افزایش تلفات نیروهای خارجی تسریع رند خروج” سرمقاله اش را ویژه خروج نیروهای بین المللی و ادامه حملات خودی کرده و نوشته، باید دقت کرد که عملیات های سبز علیه آبی کم کم موثریت خود را در کتمان و بی توجهی به آن از سوی نیروهای افغان به خوبی نشان می دهد. کشته شدن سربازان امریکایی توسط نیروهای افغان به هیچ عنوان توسط غربی ها قابل قبول و توجیه نیست.
به تاکید روزنامه، نیروهای افغان و بین المللی در حال حاضر در شراط حساس و غیرقابل پیش بینی به سر می برند؛ هرگونه اقدام نسنجیده ای از جانب نیروهای بین المللی عملا می تواند دامنه مشکل را بین نیروهای امنیتی افغان و همکاران بین المللی شان به شدت بیشتر نموده و تلاش های یازده سال گذشته آنان را با خطر نابودی مواجه سازد. به همین گونه بی توجهی می تواند با شتاب فوق العاده ای روند افزایش تلفات نیروهای بین المللی را در افغانستان افزایش دهد.

0 پیام‌