روزنامه نگاران چه می نویسند/ مرور روزنامه های چاپ کابل – یک شنبه 22 اسد

روزنامه افغانستان؛ ذیل عنوان “المپیک؛ آنچه باید آموخت” سرمقاله اش را ویژه مسابقات المپیک لندن و اشتراک افغانستان در این المپیک کرده و نوشته، پایان المپیک آغاز فصل دیگری برای کشورها است، فصلی که المپیک نشان دهنده ضعف ها و قوت های برنامه ریزی و اختصاص بودجه و توجه به عرصه ورزش و جوانان در آن است. بسیارند مربیانی که به خاطر خطاهای و ضعف هایشان از کار برکنار می شوند و بسیارند ورزشکاران و مربیانی که به خاطر تلاش و پشتکار و برنامه های دقیق شان مورد تشویق و تقدیر قرار می گیرند.

“مرور نشریات”، نگاهی به مطالب مهم رسانه ‏های چاپ کابل و در مواردی شماری از پایگاه‏ های انترنتی است. ویب‏گاه انسجام ملی با بررسی این رسانه‏ ها، فشرده‏ مطالب مهم و کلیدی روز را با بیان ساده، همه روزه در صفحه‏ خود بازتاب می‏دهد. شما می‏توانید موضع‏ گیری رسانه ‏ها را در این سایت دریابید و از تحلیل ‏های مهم در باره رویدادهای افغانستان آگاه شوید؛ و نیز، “مرور نشریات” را با “لایک” صفحه فیس بوک انسجام، در “فیس بوک اکاونت” خود، از همه زودتر بخوانید.
عنوان ها: “بازی با «برادر»”، “آیا کمک ‏های توکیو در کام فاسدان نمی ‏رود؟”، “صلح ابزار معاملات سیاسی”، “نهادهای امنیتی از بالا تصفیه شوند” و “المپیک؛ آنچه باید آموخت”.
روزنامه 8صبح؛ ذیل عنوان “بازی با «برادر»” در سرمقاله اش با اشاره به این که وزارت خارجه پاکستان گفته با افغانستان در مورد آزادی ملا برادر مشغول مذاکره است و رییس شورای عالی صلح نیز برای ادامه همین مذاکره به اسلام ‌آباد می ‌رود نگاشته، پاکستانی‌ ها حتا تصویر ملابرادر را با غل و زنجیر منتشر کردند تا برای دیگر فرماندهان طالبان مایه‌ عبرت باشد.
به تاکید روزنامه، پاکستانی ها شاید فکر می‌ کنند که اگر ملابرادر را رها کنند، او هوادارانش را در صفوف طالبان بسیج و برخی از راز‌های سازمان استخبارات نظامی پاکستان را افشا خواهد کرد. به همین دلیل نباید وعده‌ رهایی ملا برادر را جدی گرفت. دو سال پیش زمانی‌ که ملا برادر از سوی استخبارات نظامی پاکستانپ بازداشت شد، دادگاه عالی شهر لاهور که یکی از محاکم پرقدرت پاکستان است، با صدور حکمی، حکومت پاکستان را از تحویل ملا برادر به افغانستان یا کدام کشور دیگر منع کرد.
به تصریح 8صبح، به پاکستان نمی ‌توان اعتماد کرد، نباید وعده‌ های پاکستانی ‌ها را جدی گرفت و فریب ترفند‌های ‌شان را خورد. پاکستانی ‌ها تا زیر فشار‌های شدید بین ‌المللی قرار نگیرند، حاضر به تجدید نظر در سیاست‌ های ‌شان در قبال افغانستان نیستند؛ این را تجربه نشان داده است.
روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “آیا کمک ‏های توکیو در کام فاسدان نمی ‏رود؟” در سرمقاله اش با اشاره به این که وزیر مالیه روز گذشته در مجلس نمایندگان از ایجاد میکانیزم نظارتی دقیق برای عدم حیف و میل شدن کمک ‏های جامعه جهانی در کنفرانس توکیو خبرداده است نوشته، در شرایطی که پروند شخص وزیر مالیه در خصوص اتهام وی به فساد اداری و ادعای او مبنی بر اینکه چنین مسأله، یک پرونده سیاسی است، چگونه می ‏توان به کارکرد این نهاد اعتماد کرد؟ انتقادهای صریح اعضای مجلس نمایندگان بر شخص وزیرمالیه و تقاضای پاسخگویی حضرت عمر زاخیلوال در قبال چنین اتهامات، نشان از عدم اعتماد این نمایندگان بر گفته ‏های وزیر مالیه داشت.
به تصریح روزنامه، امیدواری بر اینکه کمک ‏های تعهد شده در نشست توکیو به کام فاسدان نخواهد رفت،‌ قدری دشوار بوده و نیازمند نظارت بیشتر از سوی نهادهای نظارتی همانند پارلمان کشور و بوی‍‍ژه مجلس نمایندگان است. به همین سان،‌ ایجاد اصلاحات در ساختارهای اداری و گماشتن عناصر متعهد در نهادهای مصرف کننده و نظارت کننده،‌ از نیازهای جدی شفافیت زایی در این خصوص می‏ باشد.
روزنامه وحدت؛ ذیل عنوان “صلح ابزار معاملات سیاسی” در سرمقاله اش با اشاره به تلاش های صلح و حملات تروریستی نوشته، اگر بپذیریم که جغرافیای جنگ در افغانستان در حال تغییر است هنوز حکومت افغانستان راهبرد مشخصی را در این باره ارایه نکرده است و تمامی تلاش خود را در بازی با مهره های سوخته از طالبان مصروف نداشته است که ممکن است در تعاملات جدید چندان کارایی را نداشته باشد.
به تاکید روزنامه، صلح افغانستان امروز به بازی حاشیه یی در مسایل منطقه یی تبدیل شده است که در موعد مقرر حکومت افغانستان نتوانست در مدیریت آن سهم موثری از خود نشان دهد. باید دید در ادامه بازی بزرگی که در منطقه در حال شکل گیری است بازهم حکومت چگونه از منافع ملی افغانستان پاسداری خواهد نمود؛ امری که پیشایش با توجه به تجربه گذشته نباید چندان به آن امید بست.
روزنامه ماندگار؛ ذیل عنوان “نهادهای امنیتی از بالا تصفیه شوند” در سرمقاله اش با اشاره به «نفوذی های دشمن» به صفوف نیروهای امنیتی و اقدام تروریستی آنان علیه سربازان افغان و خارجی، پرسیده که چگونه چنین حمله هایی ادامه می یابند و چرا از آن ها جلوگیری نمی شود؟
به تاکید روزنامه، نفوذ دشمن زمانی در صوف امنیتی کشور بیشتر شد که جذب افراد در نهادهای امنیتی بر مبنای درصدی غلط قومی صورت گرفت و به آن نام ملی هم نهاده شد و این گونه شماری از تروریستان توسط “افرادی” که در رده هایی بالایی قرار دارند، در صفوف امنیتی جابجا شدند.
به تصریح روزنامه، حضور افراد مشکوک در رده های بالایی ارگان های نظامی و هم چنان سیاسی کشور، سبب تصفیه نشدن ارگان های امنیتی از وجود افراد مشکوک شده است، حالا معلوم نیست که با حضور افراد مشکوک در پولیس و ارتش چگونه از ورود دشمن به صوف خود می توان مطمین بود؟
روزنامه افغانستان؛ ذیل عنوان “المپیک؛ آنچه باید آموخت” سرمقاله اش را ویژه مسابقات المپیک لندن و اشتراک افغانستان در این المپیک کرده و نوشته، پایان المپیک آغاز فصل دیگری برای کشورها است، فصلی که المپیک نشان دهنده ضعف ها و قوت های برنامه ریزی و اختصاص بودجه و توجه به عرصه ورزش و جوانان در آن است. بسیارند مربیانی که به خاطر خطاهای و ضعف هایشان از کار برکنار می شوند و بسیارند ورزشکاران و مربیانی که به خاطر تلاش و پشتکار و برنامه های دقیق شان مورد تشویق و تقدیر قرار می گیرند.
به تاکید روزنامه، عرصه ورزش در افغانستان همانند بقیه عرصه ها، نظم و سامانی که شایسته و مورد انتظار است و در کشوری که بخش عمده جمعیت آن را جوانان تشکیل می دهند نیست. گرچه از کشوری که میراث دار سه دهه جنگ است و هنوز هم بلندترین صداها در آن، صدای انفجار و انتحار است، نمی تواند انتظار پیمودن چنین راه طولانی را در یک شب داشت، اما استعدادها و شایستگی های جوانان افغان به خوبی ثابت ساخته است که مشکل فقط در برنامه ریزی و توجه بیشتر مقامات و ادارات مسئول است و گرنه جوانان افغانستان با همت و تلاش مخصوص ویژه می توانند بیرق افغانستان را در هر میدانی به اهتزاز در آورند.

0 پیام‌