روزنامه نگاران چه می نویسند/ مرور روزنامه های چاپ کابل – یک شنبه اول اسد

روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “آب افغانستان؛ فرصت کم ‏تر، تهدید بیشتر” سرمقاله اش را ویژه اهمیت آب در کشور کرده و نوشته، آماری که در سال‏ های گذشته به تأیید منابع دولتی نیز رسیده بود حاکی از آن است که از مجموع 75 ملیارد متر مکعب آب ذخیره شده در سطح کشور، 57 ملیارد متر مکعب آن را آب ‏های سطحی و بقیه را آب ‏های زیر زمینی تشکیل می‏ دهد که کم ‏تر از سی درصد این آب ‏ها در داخل افغانستان مورد استفاده قرار می‏ گیرد.

“مرور نشریات”، نگاهی به مطالب مهم رسانه ‏های چاپ کابل و در مواردی شماری از پایگاه‏ های انترنتی است. ویب‏گاه انسجام ملی با بررسی این رسانه‏ ها، فشرده‏ مطالب مهم و کلیدی روز را با بیان ساده، همه روزه در صفحه‏ خود بازتاب می‏دهد. شما می‏توانید موضع‏ گیری رسانه ‏ها را در این سایت دریابید و از تحلیل ‏های مهم در باره رویدادهای افغانستان آگاه شوید؛ و نیز، “مرور نشریات” را با “لایک” صفحه فیس بوک انسجام، در “فیس بوک اکاونت” خود، از همه زودتر بخوانید.
عنوان ها: “استخراج معادن از افسانه تا واقعیت”، “آب افغانستان؛ فرصت کم ‏تر، تهدید بیشتر”، “منابع طبیعی و نگرانی‌ ها” و “آیا امیدی برای مبارزه با فساد وجود دارد؟
“.
روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “آب افغانستان؛ فرصت کم ‏تر، تهدید بیشتر” سرمقاله اش را ویژه اهمیت آب در کشور کرده و نوشته، آماری که در سال‏ های گذشته به تأیید منابع دولتی نیز رسیده بود حاکی از آن است که از مجموع 75 ملیارد متر مکعب آب ذخیره شده در سطح کشور، 57 ملیارد متر مکعب آن را آب ‏های سطحی و بقیه را آب ‏های زیر زمینی تشکیل می‏ دهد که کم ‏تر از سی درصد این آب ‏ها در داخل افغانستان مورد استفاده قرار می‏ گیرد. این در حالی است که مساحت بی ‏شماری از زمین ‏های قابل کشت در سراسر کشور به دلیل کمبود آب، بکر و بایر باقی مانده و نیازهای زراعتی و شغلی کشور از این ناحیه نیز همانند سایر بخش ‏ها به واردات کشورهای خارجی متکی است.
به تصریح روزنامه، آب‏ های سرگردان کشور همه ساله باعث آسیب آفرینی‏ های بسیاری در سطح کشور می ‏شود. هیچ سالی نیست که باران ‏های موسمی سیلاب ‏های ویرانگری را در نقاط مختلف کشور به راه نیندازد و زمین ‏های زیاد و منازل مسکونی را زیر آوار ناشی از سیلاب قرار ندهد. این در حالی است که اگر مجموع این آب ‏ها در راستای استفاده‏ درست و بهینه هدایت شده و به مصرف برسد، سود سرشاری از این ناحیه برای افغانستان کسب خواهد شد و منبع عایدات و اشتغال قابل توجهی خواهد گردید.
به تاکید سخن جدید، پرسش این است که چرا از میزان کمک ‏های میلیاردی در سال ‏های گذشته و یک دهه اخیر برای مهار و کنترول آب ‏های سرگردان کشور استفاده‏ بهینه صورت نگرفته است؟
روزنامه 8صبح؛ ذیل عنوان “منابع طبیعی و نگرانی‌ ها” در سرمقاله اش نوشته، یکی از اداره ‌های زمین ‌شناسی امریکا، سروی هفتاد درصد قلمرو افغانستان را برای اکتشاف معادن تکمیل کرده که بر مبنای یافته ‌های این اداره، افغانستان دارای ذخایر سرشار طلا، آهن، مس و سایر فلز‌های کمیاب می ‌باشد و یافته ‌های این اداره همچنین نشان می‌ دهد که برای مواد معدنی‌ که در افغانستان یافت می ‌شود، تقاضای فراوانی در بازار جهانی وجود دارد.
به تصریح روزنامه، در حال حاضر اقتصاد افغانستان و همچنین هزینه سازمان‌ های دولتی، به کمک‌‌ های خارجی وابسته است. کسری بودجه دولت را کمک‌ های خارجی تامین می ‌کند و مصارف نیروهای نظامی، امنیت ملی و پولیس کشور را نیز کشورهای عضو ناتو می ‌پردازند. زیربنای اقتصادی کشور هم که در جریان جنگ‌ های گذشته از میان رفته بود، تا حال به ‌صورت کامل و مدرن بازسازی نشده است. تمامی این ‌ها سبب شده است که افغانستان به یکی از کشورهای فقیر جهان مبدل شود.
به تاکید 8صبح، با توجه به فساد سازمان‌ یافته در کشور و همچنین وجود مافیای زمین، مافیای اقتصادی و مافیای مواد مخدر، شکل‌ گیری مافیای چپاول منابع طبیعی کشور یک نگرانی بسیار جدی است. بنابراین به دولت افغانستان لازم است تا به‌ گونه ‌ای عمل کند که مافیای چپاول منابع طبیعی شکل نگیرد. دستگاه دیپلوماسی افغانستان نیز باید چنان عمل کند که امکان شکل‌ گیری رقابت‌ های جهانی و منطقه ‌ای روی منابع طبیعی افغانستان به حداقل برسد.
روزنامه افغانستان؛ نیز ذیل عنوان “استخراج معادن از افسانه تا واقعیت” سرمقاله اش را ویژه معادن کشور کرده و نوشته، معادن افغانستان از یک طرف سبب چشمداشت کشورهای قدرتمند منطقه و جهان در هر دوره و عصر قرارگرفت و جنگ ها و فشارهای گوناگونی را بر مردم این کشور تحمیل کرد. از سوی دیگر مردم را در یک گمراهی مطلق کشانید که در اثر آن واقعیت های روزمره زندگی مردم به گونه وارونه جلوه گر می شد و پدیده های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کاملاً برعکس مورد قضاوت قرار می گرفت.
به تصریح روزنامه، بحث معادن و ذخایر زیر زمینی در افغانستان از پیشینه چندان خوبی برخوردار نیست؛ زیرا در حالی که مردم به شدت به استفاده از آنها نیازمند بودند؛ اما کمترین بهره ای نتوانستند از آن نصیب شوند. مردم افغانستان با تمام مشکلات و سختی ها این گنج را نسل به نسل حفظ کرده و چون امانتی بکر و دست نخورده برای آیندگان سپرده است.
روزنامه شاخص؛ ذیل عنوان “آیا امیدی برای مبارزه با فساد وجود دارد؟” سرمقاله اش را ویژه مبارزه با فساد کرده و نوشته، اگر دولت افغانستان بخواهد با فساد اداری و مالی مبارزه کند، قادر به مبارزه با این پدیده نخواهد شد؛ زیرا نمی تواند علیه خود اقدام کند.
به تاکید روزنامه شاخص، در ده سال گذشته کشورهای غربی با کشیدن چک های سفید برای دولت و نهادهای خارجی وابسته، در گسترش فساد در کشور نقش مهمی را ایفا کردند؛ اما اکنون دیگر در شرایطی قرار ندارند که به بذل و بخشش های بدون حساب و کتاب ادامه دهند و لذا در کنفرانس توکیو، کمک های آینده شان به دولت افغانستان را به اصلاحات در سیستم اداری افغانستان و مبارزه با فساد در آن مشروط کردند.

0 پیام‌