روزنامه نگاران چه می نویسند/ مرور روزنامه های چاپ کابل ـ چهارشنبه 27 قوس

روزنامه ماندگار؛ ذیل عنوان “خوش ‌خیالی دیوید کامرون” در سرمقاله اش با اشاره به سخنان نخست وزیر بریتانیا مبنی بر موفقیت نیروهای این کشورر در افغانستان نوشته، در شرایطی که نیروهای امنیتی افغانستان هنوز آن توانایی و ظرفیت لازم برای تأمین امنیت در کشور را پیدا نکرده‌ اند و هنوز دامنه ناامنی ‌ها هر روز نسبت به روز دیگر گسترده ‌تر می ‌شود؛ این ادعا که امنیت در افغانستان به ‌خوبی تأمین شده، یک خوش‌ ‌خیالی محض و در مواردی هم یک رویکرد کاملاً سیاسی به حساب می ‌آید؛ زیرا واقعیت

“مرور نشریات”، نگاهی به مطالب مهم رسانه ‏های چاپ کابل و در مواردی شماری از پایگاه‏ های انترنتی است. ویب‏گاه انسجام ملی با بررسی این رسانه‏ ها، فشرده‏ مطالب مهم و کلیدی روز را با بیان ساده، همه روزه در صفحه‏ خود بازتاب می‏دهد. شما می‏توانید موضع‏ گیری رسانه ‏ها را در این سایت دریابید و از تحلیل ‏های مهم در باره رویدادهای افغانستان آگاه شوید؛ و نیز، “مرور نشریات” را با “لایک” صفحه فیس بوک انسجام، در “فیس بوک اکاونت” خود، از همه زودتر بخوانید.

عنوان ها: “ماموریت بریتانیا موفق نبود”، “خوشبینی‌ های کامرون و واقعیت‌ های موجود”، “خوش ‌خیالی دیوید کامرون”، “ناکارآمدی در خدمات‌‌ رسانی شهری؛ ضعف مدیریت یا ایراد سیستماتیک” و “کش و قوس های پیمان امنیتی با آمریکا”.

روزنامه 8صبح؛ ذیل عنوان “ماموریت بریتانیا موفق نبود” در سرمقاله اش با اشاره به این که نخست‌ وزیر بریتانیا که برای دیدار با نظامیان کشورش به هلمند آمده بود، گفته که ماموریت جنگی آنان در افغانستان موفق بوده است نگاشته، با استقرار نیروهای بریتانیایی در هلمند، بخش‌ های مهم این ولایت به ‌دست طالبان سقوط کرد و این بخش ‌ها به پایگاه ‌های جنگجویان خارجی مبدل شد.

به تاکید روزنامه، بریتانیایی ‌ها هلمند را در حالی به نیروهای داخلی می ‌سپارند که هنوز هم بخش‌ هایی از آن ولایت ناامن و از کنترول بیرون است. در تولید مواد مخدر نیز هلمند مقام خود را حفظ کرده است. متاسفانه هم ‌زمان به تناسب افزایش نیروهای بریتانیایی، کشت و تولید مواد مخدر در هلمند نیز افزایش یافت. نظامیان بریتانیایی همان ‌طوری که با طالبان معامله کردند، با مافیای مواد مخدر نیز معامله کردند. حتا شورای سنلس که در بریتانیا مستقر است، خواستار قانونی شدن کشت مواد مخدر شده بود.

روزنامه اطلاعات روز؛ ذیل عنوان “خوشبینی‌ های کامرون و واقعیت‌ های موجود” نیز سرمقاله اش را به اظهارات نخست وزیر بریتانیا اختصاص داده و نگاشته، خروج تدریجی نیروهای خارجی از افغانستان دو سال پیش شروع شده بود و تاکنون شمار زیادی نیروهای بین ‌المللی از افغانستان رفته ‌اند، اما بحث ماندن و رفتن نیروهای ناتو در پس از ۲۰۱۴ و از همه مهم ‌تر، سرنوشت امنیت و روند ناتمام مبارزه با تروریزم در افغانستان همچنان نامعلوم رها شده است.

به تصریح روزنامه، این‌ که‌ آیا نیروهای امنیتی افغانستان توانایی تأمین امنیت سراسر افغانستان را خواهد داشت؟ پس از خروج کامل نیروهای خارجی از افغانستان، سرنوشت این کشور و مردمان خسته و درمانده‌ آن چه خواهد شد؟ جنگ‌ های داخلی،‌ استیلای دوباره طالبان بر افغانستان،‌ تداوم وضعیت کنونی، یا بازگشت ثبات و امنیت، زندگی برادرانه‌ تمام مردم افغانستان در کنار هم و تأمین اراده و اقتدار ملی مردم افغانستان؟‌ این ‌ها همه مسایل و دغدغه‌ هایی‌ اند که هنوز در ذهن تک تک مردم افغانستان جاری و ساری‌ اند.

روزنامه ماندگار؛ ذیل عنوان “خوش ‌خیالی دیوید کامرون” در سرمقاله اش با اشاره به سخنان نخست وزیر بریتانیا مبنی بر موفقیت نیروهای این کشورر در افغانستان نوشته، در شرایطی که نیروهای امنیتی افغانستان هنوز آن توانایی و ظرفیت لازم برای تأمین امنیت در کشور را پیدا نکرده‌ اند و هنوز دامنه ناامنی ‌ها هر روز نسبت به روز دیگر گسترده ‌تر می ‌شود؛ این ادعا که امنیت در افغانستان به ‌خوبی تأمین شده، یک خوش‌ ‌خیالی محض و در مواردی هم یک رویکرد کاملاً سیاسی به حساب می ‌آید؛ زیرا واقعیت امر این است که اکثر مردم افغانستان تاهنوز در ناامنی و هراس از وضعیت به ‌سر می ‌برند و به غیر از مراکز برخی از ولایات، دیگر نقاط کشور همواره دست‌ خوش بدامنی، ناامنی و حرکت‌ های دهشت ‌افگنانه است.

به تصریح ماندگار، انتظار می‌ رود که خروج نیروهای بین ‌المللی از کشور، خروجی هوشیارانه و مبتنی بر واقعیت‌ های موجود امنیتی و سیاسی در افغانستان باشد؛ زیرا هر گونه خروج ناشیانه، شتاب‌ زده و یک‌ باره نیروهای خارجی از افغانستان، می ‌تواند نظام موجود را به کام دشمنان ساقط سازد و تمام دستاوردهای دوازده‌ ساله کشور را به باد فنا دهد.

روزنامه جامعه باز؛ ذیل عنوان “ناکارآمدی در خدمات‌‌ رسانی شهری؛ ضعف مدیریت یا ایراد سیستماتیک” در سرمقاله با اشاره به مشکلات گسترده شهری نوشته، ده سال گذشته با وجود امکان‌ های بالقوه بسیاری برای توسعه شهری و بهبود زیربناهای خدمات شهری از قبیل سیستم دفع فاضلاب و زباله‌، سرک‌ های دسترسی شهری‌، سیستم کانال کشی‌، فضاهای سبز و اماکن تفریحی، نه ‌تنها کاری قابل ذکر صورت نگرفته است؛ بلکه حتا سعی در نگهداری امکانات موجود و ارتقای آن‌ ها برای استفاده بهینه نیز نشده است و خرابه ‌ای به نام کابل به مدد شهرداران سیاسی، خراب ‌تر، بی ‌هویت ‌تر، شلوغ‌ تر و غیر‌قابل کنترل ‌تر شده است.

به تصریح روزنامه، روندی که نشانه ‌های بهبودی در آن دیده نمی ‌شود و کورسوی امید مردم به شاروال و سیستم شاروالی هر‌روز خیره‌ تر و تاریک ‌تر می ‌شود.

روزنامه افغانستان؛ ذیل عنوان “کش و قوس های پیمان امنیتی با آمریکا” در سرمقاله اش نوشته، اظهارات متفاوت مقامات افغانستان و امریکا در مورد پیمان امنیتی زوایای جدیدتری را برای تحلیل و بررسی موضوع می گشاید. پرسش این است که چرا رییس جمهور کرزی پس از توافق با مقامات امریکا روی مسوده پیمان و تایید آن از سوی لویه جرگه مشورتی، شرایط جدیدی را برای به تأخیر انداختن امضای پیمان امنیتی مطرح کرد و با پیشنهاد شرایط خارج از چارچوب قرارداد، امضای پیمان امنیتی با امریکا را به تعویق انداخت؟

به تصریح روزنامه، آدرس دادن آوردن صلح وامنیت به امریکا و پاکستان از یک طرف به صورت تلویحی اشاره به این است که این دو کشور در نا امنی های کشور دست دارند و از سوی دیگر نوعی فرافکنی و فرار از مسوولیت مقامات افغانستان را نشان می دهد، که پس از چهار سال تلاش در راستای صلح، هنوز یک گام در این راه برنداشته اند و حال می خواهند کل مسئولیت ها را به دوش کشور های خارجی بیندازند. ثالثا؛ این شرایط پس از وقت مطرح می شود.

0 پیام‌