روزنامه نگاران چه می نویسند/ مرور روزنامه های چاپ کابل ـ چهارشنبه 13 قوس

روزنامه جامعه باز؛ ذیل عنوان “اصالت فساد” در سرمقاله اش نوشته، فساد در افغانستان همیشه ساده سازی می شود و از آن همچون چماق سرزنش گر و آله فشار و بازی سیاسی علیه حکومت استفاده می شود. این امر مهم امکان درک عمیق از فساد و لایه های بنیادین آن را از بین می برد و هم زمینه را برای فریب کاری و انتقادهای ریکارانه در جامعه فراهم می کند. البته بیان این نکته به این معنی نیست که ما حاکمان پاک و حکومت داری خوبیم. اما واقعیت این است که حکومت به همان اندازه فاسد است که جامعه فاسد است.

“مرور نشریات”، نگاهی به مطالب مهم رسانه ‏های چاپ کابل و در مواردی شماری از پایگاه‏ های انترنتی است. ویب‏گاه انسجام ملی با بررسی این رسانه‏ ها، فشرده‏ مطالب مهم و کلیدی روز را با بیان ساده، همه روزه در صفحه‏ خود بازتاب می‏دهد. شما می‏توانید موضع‏ گیری رسانه ‏ها را در این سایت دریابید و از تحلیل ‏های مهم در باره رویدادهای افغانستان آگاه شوید؛ و نیز، “مرور نشریات” را با “لایک” صفحه فیس بوک انسجام، در “فیس بوک اکاونت” خود، از همه زودتر بخوانید.
عنوان ها: “فساد سیاسی، خاستگاه فساد اداری”، “بازهم در فساد مقام آوردیم”، “سومین کشور فاسد جهان”، “اصالت فساد” و “عدم اراده سیاسی در مبارزه با فساد اداری”.
روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “فساد سیاسی، خاستگاه فساد اداری” در سرمقاله اش با اشاره به قرار گرفتن افغانستان در میان سه کشوری که فاسدترین اداره را در دنیا دارد نگاشته، در نظامی که ساختارهای آن با مبنای فساد سیاسی شکل می‌ گیرد، اداره‎ ضابطه مند وجود ندارد و اصل بی‌ طرفی به قصد استفاده از نفع و امتیازی برای خود یا افراد وابسته و نزدیک به خود دچار انحراف شده و از مسیر رسیدن به اهداف ملی خارج می ‌شود. مقررات اداری برحسب روابط فردی، منطقه‎ ای و یا بهتر است گفته شود در راستای رسیدن به نفع مشترک فردی مد نظر گرفته شده و برای رسیدگی به جرایم اداری، موازین قانونی زیر پا گذاشته می ‌شود.
به تصریح روزنامه، در چنین نظام‌ هایی نظارتی بر قراردادهای عملیاتی و تدارکاتی وجود ندارد و این امر موجب تبعیض در میان سرمایه ‌گذاران و بخش خصوصی نیز خواهد شد. فساد سیاسی باعث می‌ شود تا نظام مالیاتی به شکل عادلانه و با انگیزه‌ های مالی تطبیق نگردد و نظام جزایی نیز در اختیار بنگاه‎ های فاسد سیاسی باشد.
روزنامه وحدت؛
ذیل عنوان “بازهم در فساد مقام آوردیم” سرمقاله اش را ویژه فساد اداری در کشور کرده و نگاشته، این که افغانستان کشوری است که در حرکت دادن چرخه سیاسی داخلی و خارجی و سایر ابعاد مربوط به حکومت، ناتوان بوده و فساد همچون تار و پودی در جای جای نظام، تنیده شده، توجیه پذیر است؛ اما مقام اول در جهان شدن و نیز افزایش رو به رشد در این زمینه، نشان از بی کفایتی قوه حاکم دارد.
به تصریح روزنامه، مقامات دولتی هنوز هم چنین واقعیت هایی را در افغانستان انکار کرده و گزارش سازمان شفافیت بین الملل نسبت به افزایش فساد در افغانستان را مغرضانه می خوانند.
روزنامه اطلاعات روز؛ ذیل عنوان “سومین کشور فاسد جهان” در سرمقاله اش نگاشته، دولت افغانستان و جامعه جهانی هر دو به صورت مشترک برای مبارزه با فساد اداری و ایجاد اصلاحات در حکومت افغانستان کار می کردند؛ اما تلاش های هیچ کدام نتیجه ای به ارمغان نیاورده اند. پس از ده سال تلاش بی وقفه دولت و جامعه جهانی در امر بهبود دولت داری و مبارزه با فساد اداری و صرف هزینه های هنگفت مالی، هنوز هم این پدیده به عنوان یک بیماری واگیر در ادارات افغانستان از بالا تا پایین وجود داشته و دوسیه های فساد و اختلاس بدون این که بازگشایی و تحقیق شود، یکی پی دیگری یا بسته گردیده و یا هم انکار و فراموش می شوند.
به تصریح روزنامه، تا کنون دولت افغانستان نتوانسته یک میکانیزم درست و منطقی که قادر به از بین بردن فساد از تمام لایه های حکومت و محاکمه عاملان آن باشد، ایجاد کند.
روزنامه جامعه باز؛ ذیل عنوان “اصالت فساد” در سرمقاله اش نوشته، فساد در افغانستان همیشه ساده سازی می شود و از آن همچون چماق سرزنش گر و آله فشار و بازی سیاسی علیه حکومت استفاده می شود. این امر مهم امکان درک عمیق از فساد و لایه های بنیادین آن را از بین می برد و هم زمینه را برای فریب کاری و انتقادهای ریکارانه در جامعه فراهم می کند. البته بیان این نکته به این معنی نیست که ما حاکمان پاک و حکومت داری خوبیم. اما واقعیت این است که حکومت به همان اندازه فاسد است که جامعه فاسد است.
به تاکید روزنامه، واقعیت آن است که ما همگی مسوول فسادیم و در بخشی از فساد موجود در جامعه سهم داریم. هم در نهان خانه روح و روان ما وجود دارد و هم در عمل کردار ما.
روزنامه سروش ملت؛ ذیل عنوان “عدم اراده سیاسی در مبارزه با فساد اداری” در سرمقاله اش نگاشته، تا زمانی که نهادهای عدلی و قضایی و هم چنین مقامات عالی رتبه حکومتی در زمینه مبارزه بافساد گام هایی جدی را برندارند، برچیدن آن از ادارات دولتی کاری دشوار است. تاکنون نهادهای عدلی و قضایی کشور و مقامات بلند رتبه دولتی در راستای مبارزه بافساد در کشور گام های استواری را برنداشته و به نظر می رسد که در بازگشایی این پرونده ها چندان تمایلی ندارند.
به تصریح روزنامه، بدون شک برخورد ضعیف حکومت و نهادهای عدلی و قضایی در امر مبارزه با فساد اداری در کشور، زمینه های گسترش این پدیده را فراهم می آورد. مبارزه با فساد اداری نیازمند عزم جدی است و به دلیل گستردگی آن هزینه های زیادی را نیز می طلبد. تنها راه مبارزه با فساد اداری در کشور، برخورد جدی و قاطع با عوامل فساد آفرین می باشد و هرنوع کوشش دیگر فارغ از این امر، محکوم به شکست است. 

0 پیام‌