روزنامه نگاران چه می نویسند/ مرور روزنامه های چاپ کابل ـ یک شنبه 12 عقرب

روزنامه افغانستان؛ ذیل عنوان “تشدید دوباره جنگ علیه تروریزم و طرح چند پرسش” در مقاله ای نگاشته، آیا تشدید حملات علیه طالبان در مقاطع خاص و فشارهای مقطعی بر مخالفان مسلح می تواند در درازمدت با تامین امنیت و ثبات پایدار در افغانستان کمک کند؟ کشتن رهبران طالبان پاکستانی توسط هواپیماهای بدون سرنشین تا کنون چه تاثیر مثبتی در روند تامین ثبات در افغانستان و منطقه داشته است؟

“مرور نشریات”، نگاهی به مطالب مهم رسانه ‏های چاپ کابل و در مواردی شماری از پایگاه‏ های انترنتی است. ویب‏گاه انسجام ملی با بررسی این رسانه‏ ها، فشرده‏ مطالب مهم و کلیدی روز را با بیان ساده، همه روزه در صفحه‏ خود بازتاب می‏دهد. شما می‏توانید موضع‏ گیری رسانه ‏ها را در این سایت دریابید و از تحلیل ‏های مهم در باره رویدادهای افغانستان آگاه شوید؛ و نیز، “مرور نشریات” را با “لایک” صفحه فیس بوک انسجام، در “فیس بوک اکاونت” خود، از همه زودتر بخوانید.
عنوان ها: “چرا چشمان طیاره های امریکایی تروریستان افغانی را نمی بیند؟”، “اعتراف دیرهنگام به اشتباه امریکا”، “همـدردی زیان‌ بار کرزی با پاکستان”، “چرا طالبان افغانستان مصونیت دارند؟” و “تشدید دوباره جنگ علیه تروریزم و طرح چند پرسش”.
روزنامه آرمان ملی؛ ذیل عنوان “چرا چشمان طیاره های امریکایی تروریستان افغانی را نمی بیند؟” در سرمقاله اش با اشاره به شکار شدن رهبر طالبان پاکستانی از سوی هواپیماهای بی سرنشین امریکا نوشته، هم پاکستان و هم افغانستان هر دو از فعالیت های طالبان مصیبت می کشند. تا زمانی که این گروه های تروریستی در دو سوی دیورند بیداد می کنند، منطقه آب آرامش را سرنخواهد کشید. این گروهک هایند که زمینه های توسعه ترور و وحشت را در منطقه و جهان فراهم می کنند زیرا در مناطق زیر اداره آنان است که القاعده و دیگر شبکه های همانندشان شکل می گیرند و برنامه های شان را طراحی می کنند و برای عملی شدن آن برنامه می ریزند.
به تاکید روزنامه، مردم افغانستان آرزو دارند که چشم های کاوشگر دم و دستگاه نظامی امریکا روزی هم به سوی مکان های امن رهبران طالبان افغانی نیز توجیه شود و آنان را هدف قرار بدهد. این کار به سود امریکا، پاکستان و افغانستان است. امریکا از یاد نبرد که طالبان در افغانستان بیش از دو هزار و پنجصد تن از نیروهای شان را کشته اند. از این رو نیز باید آنان این بار به سوی سران طالبان افغانی نیز ببینند. این ها همه از یک قماش اند و از میان رفتن آنان به سود منطقه و جهان می باشد.
روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “اعتراف دیرهنگام به اشتباه امریکا” در سرمقاله اش با اشاره به این که جیمز دابینز؛ نماینده خاص امریکا در امور افغانستان و پاکستان در لندن، مبنی بر اشتباه استراتژیک امریکا در افغانستان در سال 2002 اشاره کرده و نوشته، سیاست اشتباه امریکا که به هدف گسترش قدرت آن کشور صورت گرفته بود، به جای اینکه ثبات و آرامش را در دو کشور رها یافته از تحت ستم حاکمیت ‌های مستبد منجر شود، به ریختن خون انسان ‌های بی ‌گناه زیادی انجامید که تاکنون نیز در این ورطه با خون شان غطه ور اند.
به تاکید روزنامه، به نظر می ‎رسد اعتراف جیمز دابینز؛ نماینده خاص ایالات متحده امریکا اعتراف دیرهنگامی است که صرفا برای توجیه یک رفتار غلط در دیپلوماسی کاخ سفید ابراز گردیده است؛ دیپلوماسی جنگ طلبانه ‎ای که در صدد ترویج ارزش‎ های دموکراسی توسط آتش و تفنگ بود. به هرحال، ممکن است امریکا با ایجاد آشوب در این دو کشور، زمینه حضور سیاسی و نظامی اش را فراهم نموده و برای مدتی از این دو محمل بهره برداری نماید؛ اما به یقین که این سیاست برای کاخ سفید بسی گران و پر هزینه خواهد بود که در نهایت موجی از خشم و خشونت افکارعمومی را در امریکا و دنیا علیه سیاست‌ مداران امریکا برخواهد انگیخت.
روزنامه ماندگار؛ ذیل عنوان “همـدردی زیان‌ بار کرزی با پاکستان” در سرمقاله اش نگاشته، نتایج فعالیت هواپیماهای بدون سرنشین، صرفاً منفی نبوده است. این هواپیماها بارها لانه‌ های تروریستان را در پاکستان مورد هدف قرار داده که در روشن ‌ترین نمونه، می ‌توان به همین کشته شدن حکیم الله محسود اشاره کرد که در واقع یک دستاورد مهم است.
به تاکید روزنامه، جالب این است که جانب افغانستان با این‌ که نگرانی و خواسته ‌اش به مراتب مشروع‌ تر از پاکستان می‌ باشد (چون فعالیت‌ های طالبان در خاک افغانستان نیست) در این برهه بیشتر در نقش مدافع پاکستان قرار گرفته است. به این معنا که مخالفت دولت افغانستان با حملات هواپیماهای بی ‌سرنشین، بیشتر برای به ‌دست آوردنِ دل مقامات پاکستانی‌ است تا قطع فعالیت این هواپیماها در خاک افغانستان.
روزنامه 8صبح؛ ذیل عنوان “چرا طالبان افغانستان مصونیت دارند؟” سرمقاله اش را ویژه کشتن حکیم الله محسود؛ رهبر گروه طالبان پاکستانی کرده و نگاشته، پهپادهایی که همچون پرنده‌ های شکاری هدف را دنبال می ‌کنند و نشانه می ‌گیرند، اما این پرنده ‌ها هیچ آسیبی به رهبران طالبان افغان نمی‌ رساند. رهبران طالبان افغان زندگی آرامی را در کویته و کراچی می ‌گذرانند؛ این شهرها برای آنان بهشت امن است. مراکز فرماندهی و پایگاه‌ های طالبان افغان نیز در خاک پاکستان است و از آن کشور چون یک عقبه استراتژیک علیه افغانستان و نیروهای بین ‌المللی استفاده می‌ کنند؛ اما کسی مزاحم طالبان افغان نمی ‌شود. رهبران آنان را نه پهپادها می ‌کشد و نه عملیات‌ هایی شبیه عملیات ایبت‌ آباد. این سوالی است که تا حال به آن جواب داده نشده است.
به تاکید روزنامه، تا حال هیچ یک از رهبران کلیدی طالبان افغان، در پاکستان هدف قرار نگرفته ‌اند. روشن است که دلیل عمده تداوم و تقویت شورش طالبان، مصون بودن پایگاه‌ ها و رهبران طالبان در پاکستان است. این چیزی است که رییس ‌جمهور کرزی از آن به «ابهام بزرگ» تعبیر کرده است و یکی از مقام ‌های کلیدی کشور آن را چند سال پیش، حلقه مفقوده جنگ با ترور خوانده بود.
روزنامه افغانستان؛ ذیل عنوان “تشدید دوباره جنگ علیه تروریزم و طرح چند پرسش” در مقاله ای نگاشته، آیا تشدید حملات علیه طالبان در مقاطع خاص و فشارهای مقطعی بر مخالفان مسلح می تواند در درازمدت با تامین امنیت و ثبات پایدار در افغانستان کمک کند؟ کشتن رهبران طالبان پاکستانی توسط هواپیماهای بدون سرنشین تا کنون چه تاثیر مثبتی در روند تامین ثبات در افغانستان و منطقه داشته است؟
به تاکید روزنامه، چنین حملاتی نه تنها از قدرت و نفوذ طالبان نمی کاهد بلکه زمینه های اقتدار و مقبولیت بیشتر آنان در میان جریان های مختلف سیاسی در پاکستان و همین طور توده های مردم فراهم می کند. در افغانستان نیز فشارهای مقطعی و تشدید حملات علیه گروه های مخالف مسلح فقط به تقویت و تهییج بیشتر این گروه ها کمک می کند.

0 پیام‌