روزنامه نگاران چه می نویسند/ مرور روزنامه های چاپ کابل – دوشنبه 24 سرطان

روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “عبور از ابهام با تکیه بر راهکارهای داخلی” در سرمقاله اش با اشاره به این که مواضع مبهم امریکا که همزمان با طرح گفتمان سال 2014 شروع گردید، مردم، سیاستمداران و مسوولین کشور را به شدت نگران و عصبانی کرده است نوشته، ظاهرا امریکا و هم ‏پیمانان این کشور در افغانستان با مواضع متضاد و چند وجهی، مانند گزینه صفر، وعده همکاری و حمایت درازمدت، روند صلح و بازی‎ های روزمره‎ دیگر، انتظارات مردم را تقلیل داده و چشم ‎انداز آینده کشور را نیز دچار ابهام کرده ‎اند.

“مرور نشریات”، نگاهی به مطالب مهم رسانه ‏های چاپ کابل و در مواردی شماری از پایگاه‏ های انترنتی است. ویب‏گاه انسجام ملی با بررسی این رسانه‏ ها، فشرده‏ مطالب مهم و کلیدی روز را با بیان ساده، همه روزه در صفحه‏ خود بازتاب می‏دهد. شما می‏توانید موضع‏ گیری رسانه ‏ها را در این سایت دریابید و از تحلیل ‏های مهم در باره رویدادهای افغانستان آگاه شوید؛ و نیز، “مرور نشریات” را با “لایک” صفحه فیس بوک انسجام، در “فیس بوک اکاونت” خود، از همه زودتر بخوانید.
عنوان ها: “لویه جرگه و حاکمیت قانون”، “سهمیه ‌بندی کانکور راه‌ حل نیست!”، “نیازی به برگزاری جرگه‌ های بزرگ و کوچک نیست”، “عبور از ابهام با تکیه بر راهکارهای داخلی” و “جرگه سنتی؛ فرار به جلو”.
روزنامه افغانستان؛ ذیل عنوان “لویه جرگه و حاکمیت قانون” در سرمقاله اش نگاشته، حکم لویه جرگه این است که حکومت را در رسیدن به آراء واقعی مردم کمک نماید، اما زمانی که تقریبا اکثریت گروه های سیاسی با برگزاری آن مخالفت می ورزند، گروه ها و احزابی که بر اساس قانون هر کدام هزاران عضو دارند و بخش های بزرگی از کشور را تحت نفوذ سیاسی خود دارند، خود مشخص است که حداقل بخش های بزرگی از کشور با اصل برگزاری لویه جرگه مخالفت دارند. در چنین حالتی برگزاری لویه جرگه نه تنها کمکی به دریافت رای واقعی مردم نمی کند؛ بلکه نگرانی ها و شک و شبهات را بیشتر تقویت می نماید.
به تصریح روزنامه، آینده افغانستان در گرو حاکمیت قانون و احترام به نهادهای قانونی و آرای واقعی مردم است. گذار شیوه های مشورتی که خالی از شک و شبهه نیستند، افغانستان را به حاکمیت قانون نزدیک نخواهد کرد، بلکه باید شیوه هایی به کار برده شود که هم جنبه قانونی دارند و هم فضای کشور را برای تحقق بیشتر دموکراسی و حاکمیت مردم و قانون فراهم تر بسازد.
روزنامه ماندگار؛ ذیل عنوان “سهمیه ‌بندی کانکور راه‌ حل نیست!” در سرمقاله اش با اشاره به سهمیه بندی سازی کانکور ضمن با پرسش مواجه کردن سهمیه ها براساس نفوسی که تا هنوز مشخص نیست نوشته، سهمیه‌ بندی کانکور، حرکتی برای توزیع عادلانه دانش نیست؛ بلکه نوعی کینه‌ ‌ورزی سیاسی است که دستگاه حاکم با استفاده از تزویر بر شهروندانش اعمال می ‌دارد. این طرح به‌ جای آن‌ که یک راهکار کارساز ارایه کند، رفتاری روی دست گرفته که علنا تبعیض را تبلیغ و این باور را به مردم تزریق می ‌کند که حکومت میان اتباع این کشور، تفاوت قایل است.
به تاکید روزنامه، راه ‌حل، سهمیه ‌بندی کانکور نیست؛ بل‌ که می‌تواند بلند بردن ظرفیت جذب دانشجویان باشد که سوگ‌ مندانه سرمایه این کار به ‌واسطه فساد گسترده حکومت حیف‌ و میل می ‌‌گردد. راه ‌حل این کار می ‌توانست تأمین امنیت باشد که آگاهانه سعی در برهم زدن آن دارند. دست‌ کم تحکیم امنیت در ولایت‌ های ناامن، می ‌توانست زمینه توسعه دانش را فراهم سازد، اما برعکس در ناامن ‌سازی آن‌ ها تلاش صورت می ‌گیرد. مگر می‌ شود سهمیه کانکور مناطقی که در آن ‌جا مکتب را می ‌سوزانند و معلم را می ‌کشند، با مناطقی که نسبتاً امن است، یکی باشد؟ پاسخ این پرسش را نمی ‌شود با جیره ‌بندی داد؛ بلکه می‌ توان با توزیع عدالت داد که در حکومتی فاسد و عقیم هرگز به ‌دست نخواهد آمد.
روزنامه 8صبح؛ ذیل عنوان “نیازی به برگزاری جرگه‌ های بزرگ و کوچک نیست” در سرمقاله اش با اشاره به مخالفت ها با برگزاری لویه جرگه و واکنش دفتر رییس ریاست جمهوری مبنی براین که عده ‌ای می ‌خواهند موافقت‌ نامه امنیتی با امریکا، چشم‌ بسته امضا شود نگاشته، این واکنش نشان می ‌دهد که رییس ‌جمهور کرزی نیز، به احزاب سیاسی و جبهه مخالفانش باور ندارد و فکر می‌ کند که آنان، با مطرح ساختن نگرانی‌ های و استنباط‌ های خود، در پی امضای چشم‌ بسته‌ موافقت ‌نامه امنیتی ‌اند.
به تاکید روزنامه، رییس ‌جمهور کرزی می ‌تواند، بدون برگزاری هرنوع جرگه‌ ای، با تمام اقشار جامعه مشوره کند. او می ‌تواند با پارلمان، احزاب، شورای همکاری ایتلاف‌ های سیاسی، نمایندگان رسانه ‌ها و جامعه مدنی به صورت جدا گانه مشوره کند و نظریات همه را در مذاکراتی که به منظور تنظیم سند موافقت‌ نامه امنیتی با امریکا صورت می ‌گیرد، لحاظ کند. هیچ نیازی به برگزاری جرگه‌ های بزرگ و کوچک نیست.
روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “عبور از ابهام با تکیه بر راهکارهای داخلی” در سرمقاله اش با اشاره به این که مواضع مبهم امریکا که همزمان با طرح گفتمان سال 2014 شروع گردید، مردم، سیاستمداران و مسوولین کشور را به شدت نگران و عصبانی کرده است نوشته، ظاهرا امریکا و هم ‏پیمانان این کشور در افغانستان با مواضع متضاد و چند وجهی، مانند گزینه صفر، وعده همکاری و حمایت درازمدت، روند صلح و بازی‎ های روزمره‎ دیگر، انتظارات مردم را تقلیل داده و چشم ‎انداز آینده کشور را نیز دچار ابهام کرده ‎اند.
به تاکید روزنامه، ظاهرا چیزی که در ادبیات سیاستمداران ما جایگاهی ندارد و کم ‏تر به آن تکیه می ‎شود، حل قضایای کشور است. در حالی که مقامات به شدت به دنبال فرافکنی، توجیه و پیداکردن تکیه ‎گاه ‎های خارجی هستند، ظرفیت ‎ها و امکانات داخلی برای برخورد قدرتمند با موضوعات مسکوت و مهجور مانده و توجهی به آنها نمی ‎شود.
روزنامه وحدت؛ ذیل عنوان “جرگه سنتی؛ فرار به جلو” در سرمقاله اش با اشاره به تلاش ها برای برگزاری لویه جرگه و بررسی سیر تاریخی لویه جرگه نوشته، در حالی که چندین جرگه گذشته پس از اجلاس بن عموما نتایج مطلوبی نداشته است و شاید مهم ترین آن جرگه مشورتی صلح با آن همه هزینه؛ نتیجه اش شورای عالی صلحی است که به کام حکومت و پوششی برای اقدامات غیرقانونی حکومت بوده است.
به تاکید روزنامه، با توجه به سابقه جرگه مردم هنوز این سوال را دارند که هدف نهایی این جرگه و برگزاری آن چیست؟ موافقت نامه امنیتی چنانچه در مجموعه نهادهای قانونی مورد بررسی قرار گیرد، هچگاه مورد اعتراض مردم افغانستان نبوده است؛ اما واگذاری آن به جرگه بیشتر این شایبه را به دنبال می آورد که احتمالا اهداف دیگری در آستانه انتخابات سال 2014 برای جرگه در نظر گرفته شده است.

0 پیام‌