روزنامه نگاران چه می نویسند/ مرور روزنامه های چاپ کابل – دوشنبه 16 ثور

روزنامه افغانستان؛ ذیل عنوان “سر منشاء ناامنی در کشور” در سرمقاله اش نوشته، در کشور ما هنوز منفعت جمعی به گونه ای که سایر منافع را تحت الشعاع قرار بدهد، بازتولید نگردیده است و هنوز خرده فرهنگ ها و خرده گرایش ها در حد بالاتر از منافع جمعی مطرح می شود و هر دسته و یا حلقه اجتماعی همان برداشتی را از منافع جمع دارد که در سایه آن خواست ها و مطالبات خود را قابل تحقق بداند؛ اگرچه با تحقق این خواست ها، حقوق بخش های دیگر اجتماع را ضایع شده تلقی نماید. علیرغم شعارهایی که

دوشنبه، 16 ثور 1392

“مرور نشریات”، نگاهی به مطالب مهم رسانه ‏های چاپ کابل و در مواردی شماری از پایگاه‏ های انترنتی است. ویب‏گاه انسجام ملی با بررسی این رسانه‏ ها، فشرده‏ مطالب مهم و کلیدی روز را با بیان ساده، همه روزه در صفحه‏ خود بازتاب می‏دهد. شما می‏توانید موضع‏ گیری رسانه ‏ها را در این سایت دریابید و از تحلیل ‏های مهم در باره رویدادهای افغانستان آگاه شوید؛ و نیز، “مرور نشریات” را با “لایک” صفحه فیس بوک انسجام، در “فیس بوک اکاونت” خود، از همه زودتر بخوانید.
عنوان ها: “سیاست نعل و میخ غرب در افغانستان”، “دیورند ستیزی کرزی از کجا آب می ‌خورد؟”، “سر منشاء ناامنی در کشور”، “باید آزادی بیان و رسانه ‌ها ضمانت شود” و “تب دیورند انتخابات را از یاد تان نبرد”.
روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “سیاست نعل و میخ غرب در افغانستان” در سرمقاله اش نوشته، واگذاری پوسته‏ های مرزی از جانب نیروهای نظامی غرب بار دیگر از این مسأله پرده برداشت که در سیاست خارجی این کشورها بخصوص ایالات متحده امریکا، پاکستان جای فراتر از افغانستان دارد. از سوی دیگر این مسأله نشان می ‏دهد که راه اندازی بخشی از ناامنی ‏ها در افغانستان به صورت تبانی شده انجام می ‏شود که ارتباط مستقیم به سناریوسازی ‏های سیاسی در افغانستان دارد.
به تاکید روزنامه، دستگاه دیپلوماسی افغانستان ضرورت به یک بازنگری جدی در برقراری روابط استراتژیک با کشورهای غربی و چگونگی فرایند اجرایی آن در افغانستان دارد. در شرایطی‏ که افغانستان متحد راهبردی امریکا به حساب آمده و این کشور متعهد به دفاع از امنیت افغانستان می ‏باشد، توجیه کمک به نیروهای پاکستانی برای ایجاد پایگاه‏ نظامی در خاک افغانستان چگونه قابل پذیرش است؟ تمامی این مسایل نیازمند نگاه ذره بینی و کارشناسانه ‏ای است که نباید به صورت سطحی دستخوش احساسات ملی و تحرکات شتاب آلود گردد، ورنه پیامد آن برای افغانستان ناگوار تمام خواهد شد.
روزنامه ماندگار؛ ذیل عنوان “دیورند ستیزی کرزی از کجا آب می ‌خورد؟” در سرمقاله اش با اشاره به این که رییس جمهو کرزی گفته خط دیورند را به رسمیت نمی شناسد نوشته، آقای رییس‌ جمهور تلاش می ‌کند با‌ اظهارات غیرمسوولانه، جنگ در نوار مرزی را صورت رسمی ببخشد و عملاً مناطق شرقی و جنوبی کشور را دچار ناامنی ‌های گسترده سازد. ناامنی‌ هایی که می ‌توانند او را برای رسیدن به چند هدف اصلی‌ اش کمک کنند.
به تاکید روزنامه، نخست، آقای کرزی در تلاش است که در آستانه سال ۲۰۱۴، به عنوان سال سرنوشت برای افغانستان، در میان پشتون ‌ها به عنوان یک چهره مطرح تبارز یابد. بهترین وسیله برای نیل به این مقصود، داغ ساختن بحث دیورند است. دوم، آقای کرزی کوشش می ‌کند با افزایش شمار مناطق ناامن و ایجاد این توهم که افغانستان درگیر یک جنگ تمام ‌عیار با پاکستان است، زمینه تعلیق انتخابات آینده ریاست‌ جمهوری را فراهم کند. سوم، آقای کرزی تلاش می ‌ورزد با گسترش مناطق ناامن و جلب توجه مردم به مسایل امنیتی داخلی، ادامه قدرت سیاسی خود را برای مدت نامعلومی به ‌واسطه نشست ‌های سنتی تضمین کند.
روزنامه افغانستان؛ ذیل عنوان “سر منشاء ناامنی در کشور” در سرمقاله اش نوشته، در کشور ما هنوز منفعت جمعی به گونه ای که سایر منافع را تحت الشعاع قرار بدهد، بازتولید نگردیده است و هنوز خرده فرهنگ ها و خرده گرایش ها در حد بالاتر از منافع جمعی مطرح می شود و هر دسته و یا حلقه اجتماعی همان برداشتی را از منافع جمع دارد که در سایه آن خواست ها و مطالبات خود را قابل تحقق بداند؛ اگرچه با تحقق این خواست ها، حقوق بخش های دیگر اجتماع را ضایع شده تلقی نماید. علیرغم شعارهایی که داده می شود، مردم افغانستان نتوانسته اند خود را از تارهای عنکبوتی قومی، قبیله ای، سمتی، زبانی و مذهبی رهایی بخشند و روندهای سیاسی را با همگرایی، هم اندیشی و همپذیری دنبال کنند.
به تاکید روزنامه، بسیاری از بحران های اجتماعی، سیاسی و امنیتی در افغانستان معلول نابسامانی هایی است که در روابط متقابل دولت و ملت و در فرایند شکل گیری منافع جمعی وجود دارد. به همین خاطر مردم افغانستان در حال حاضر حتا از برآوردن ضروری ترین نیازهای خود عاجز بوده و محتاج کمک های خارجی می باشد. امروزه اهمیت امنیت و آرامش در یک کشور بر هیچ کسی پوشیده نیست؛ بازسازی و نوسازی، اقتدار و مشروعیت نظام و ثبات و پایداری آن به پدیده امنیت بستگی دارد.
روزنامه 8صبح؛ ذیل عنوان “باید آزادی بیان و رسانه ‌ها ضمانت شود” در سرمقاله اش با اشاره به این که نهادهای حمایت از رسانه ها اعلام کرده اند که خشونت ها علیه خبرنگاران افزایش یافته است نوشته، همان طوری که شکل‌ گیری رسانه ‌های آزاد و آزادی بیان در کشور، حاصل تلاش جمعی است، ضروری است که برای حفظ این دست‌ آورد نیز تلاش جمعی صورت بگیرد. باید دانشگاهیان کشور روی مبانی نظری آزادی بیان و آزادی رسانه‌ ها کار کنند و به جامعه و دولت‌ مردان حالی کنند که آزادی بیان ارزش ذاتی دارد و نیاز اشد جامعه است.
به تاکید روزنامه، باید کار خبرنگاری در کشور پشتوانه ‌های لازم قانونی و حقوقی داشته باشد. نهاد‌های طرفدار حقوق خبرنگاران و جامعه مدنی در هماهنگی با قوه مقننه، باید روی این موضوع کار کنند. همچنین قانون دسترسی به اطلاعات باید هرچه زودتر، نهایی و تصویب شود. این قانون سال‌ ها است که میان اداره‌ های مختلف دولتی در گردش است و تا هنوز به تصویب نرسیده است. تصویب و نهایی شدن این قانون، می ‌تواند گام مهمی‌ در راستای تقویت آزادی بیان و اطلاع‌ رسانی در کشور باشد. با عملی شدن مواردی که در بالا برشمرده شد، آزادی بیان در کشور، ضمانت‌ های لازم قانونی و حقوقی پیدا می ‌کند.
روزنامه آرمان ملی؛ ذیل عنوان “تب دیورند انتخابات را از یاد تان نبرد” در سرمقاله اش با اشاره به داغ شدن بحث دیورند در رسانه های کشور نوشته، همه می دانند که دیورند خود یک معضل مهم میان افغانستان و پاکستان می باشد و دیورند است که سبب شده است تا این کشور در آتش جنگ بسوزد. دقیقا سخنان کرزی در مورد این که مردم ما خط دیورند را به رسمیت نمی شناسند، برخاسته از همین دیدگاه می باشد تا در نزد مردم و به ویژه در نزد قوم و تبار خود یعنی پشتون های افغانستان، جایگاه ویژه دریابند ولی از یاد برده است که تمام اقوام باهم برادر کشور دیگر تحمل حکومتی که پس از ٢٠١۴ در رأس آن کرزی نشسته باشد را ندارند.
به تاکید روزنامه، مردم با هوشیاری دیگر می دانند که نمک شور است و آتش دست های شان را می سوزاند. آن ها از اوضاع در منطقه و جهان درسی آموخته اند و دیگر حاضر نیستند خود را ایثار کنند تا کرزی همچنان حکومت کند.

0 پیام‌