روزنامه نگاران چه می نویسند/ مرور روزنامه های چاپ کابل – یک شنبه 13 حوت

روزنامه ماندگار؛ ذیل عنوان “از اظهارات رییس شورای علمای پاکستان پند باید گرفت” در سرمقاله اش با اشاره به این که شورای علمای پاکستان گفته که افغانستان یک کشور اشغال شده است و عملیات انتحاری در این کشور جایز می ‌باشد نوشته، اکنون با بیان چنین اظهاراتی، چند مسأله کاملا روشن می ‌‌شود و در صورتی که از آن‌ ها پند گرفته شود، بحث سیاست مصالحه با طالبان نیز واضح می‌ ‌گردد: نخست این که طالبانیزم یک تفکر است و این تفکر، منابع تغذیه معین خود را دارد. نه تنها شورای علمای پاکستان، بلکه بسا از شخصیت ‌ها و روحانیون مستقل پاکستانی، از این طرز تفکر حمایت می ‌کنند و همواره رفتارهای شنیع آنان را توجیه

“مرور نشریات”، نگاهی به مطالب مهم رسانه ‏های چاپ کابل و در مواردی شماری از پایگاه‏ های انترنتی است. ویب‏گاه انسجام ملی با بررسی این رسانه‏ ها، فشرده‏ مطالب مهم و کلیدی روز را با بیان ساده، همه روزه در صفحه‏ خود بازتاب می‏دهد. شما می‏توانید موضع‏ گیری رسانه ‏ها را در این سایت دریابید و از تحلیل ‏های مهم در باره رویدادهای افغانستان آگاه شوید؛ و نیز، “مرور نشریات” را با “لایک” صفحه فیس بوک انسجام، در “فیس بوک اکاونت” خود، از همه زودتر بخوانید.
عنوان ها: “معادن افغانستان، نعمت و نقمت”، “به راه ‌حل استراتژیک نیاز داریم”، “از اظهارات رییس شورای علمای پاکستان پند باید گرفت”، “فتوای فتنه انگیز” و “امروز و پنج سال پیش”.
روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “معادن افغانستان، نعمت و نقمت” در سرمقاله اش با اشاره به گزارش ‎هایی مبنی استخراج و بهره ‎برداری‎ های خودسرانه و مافیا گونه معادن لاجورد در ولایت بدخشان و بروز اختلاف و جنجال بین باشندگان محل و قدرتمندان محلی نوشته، یکی از مسایلی که به شدت بر اقتصاد، امنیت و اجتماع ما تاثیرهای مخرب برجا می ‎گذارد و باعث ایجاد فساد و شکل گیری مافیا و تسلط قدرت ‎های محلی بر بسیاری از مناطق می ‎شود، سوء استفاده از امکانات و ظرفیت ‎های اقتصادی این مناطق است. گمرکات، معادن، جنگلات و منابع طبیعی، آثار تاریخی، مواد مخدر، قاچاق کالا و موقعیت جغرافیایی بهانه‎ های مختلفی را جهت ایجاد شبکه‎ های مسلط و هدفمند فراهم ساخته که هرکدام با استفاده از این ظرفیت ‎ها، به نوعی بر محلات و نواحی استیلای خویش را گسترش می‎ دهند.
به تاکید روزنامه، متاسفانه دولت‏ مردان تاکنون نتوانسته‎ اند از معادن و ظرفیت‎ های منابع طبیعی کشور در راستای رفاه و بهبود وضعیت زندگی مردم استفاده نمایند. حتی در معدود زمینه ‎هایی که در این بخش کار شده و بهره ‎برداری‎ هایی صورت گرفته، چشم‎ انداز روشنی وجود ندارد و معلوم نیست که سهم دولت و ملت در آن به چه مقدار است. به همین دلیل است که می ‎توان گفت، معادن افغانستان که نعمت خداداد محسوب می ‎شود، علی رغم تمام بزرگ ‎نمایی ‎ها و خوش ‎بینی ‎ها، به دلیل عدم مدیریت و ایجاد ناهنجاری ‎ها تاکنون نقمتی بیش نبوده است.
روزنامه 8صبح؛ ذیل عنوان “به راه ‌حل استراتژیک نیاز داریم” در سرمقاله اش با اشاره به این که وزارت تحصیلات عالی، اعلام کرده که از میان بیش از ۶۷ هزار بی ‌نتیجه آزمون کانکور، بیشتر از هجده ‌هزار آن را جذب موسسات تحصیلی نیمه‌ عالی خواهند کرد نوشته، باید وزارت کار و امور اجتماعی در هماهنگی با دیگر وزارت ‌خانه‌ ها، نیازهای وزارت‌ خانه ‌ها را مشخص کند. همچنین وزارت کار و امور اجتماعی و سکتور خصوصی کشور باید هماهنگی داشته باشند و یک ارزیابی دقیق از بازار کار کشور، روند انکشاف آن و نیازهای این بازار، انجام دهند. این امر زمینه را برای تدوین یک برنامه استراتژیک در وزارت تحصیلات عالی به ‌منظور تنظیم و تقویت ظرفیت جذب داوطلبان فراهم خواهد کرد.
به تاکید روزنامه، ما در فقدان یک استراتژی به ‌سر می ‌بریم. نبود یک برنامه استراتژیک سبب شده که به مشکل بی ‌نتیجه ‌ها و ناکام ‌های آموزن کانکور، راه ‌حل‌ های مقطعی پیشنهاد شود. در کنار این ‌ها در نظام معارف کشور نیز، به اصلاحات نیاز داریم. در حال حاضر ما مکتب‌ ها و دانشکده ‌های حرفه ‌آموزی نداریم. همچنین، نظام معارف افغانستان، اختصاصی نیست. شاگردان دوره لیسه درس‌ های مربوط به علوم اجتماعی، علوم طبیعی و ریاضیات را یکجا می ‌خوانند. این امر نیز، سبب می ‌شود فارغان مکتب نتوانند از همان دوره لیسه، مسلک خود را انتخاب کنند. بسیار ضروری است که وزارت‌ خانه ‌های معارف، تحصیلات عالی، کار و امور اجتماعی، در هماهنگی با دیگر وزارت‌ خانه‌ ها و همچنین، سکتور خصوصی، یک راه ‌حل استراتژیک برای حل مشکل بی ‌نتیجه‌ ها و ناکام‌ های کانکور، ارایه کنند.
روزنامه ماندگار؛ ذیل عنوان “از اظهارات رییس شورای علمای پاکستان پند باید گرفت” در سرمقاله اش با اشاره به این که شورای علمای پاکستان گفته که افغانستان یک کشور اشغال شده است و عملیات انتحاری در این کشور جایز می ‌باشد نوشته، اکنون با بیان چنین اظهاراتی، چند مسأله کاملا روشن می ‌‌شود و در صورتی که از آن‌ ها پند گرفته شود، بحث سیاست مصالحه با طالبان نیز واضح می‌ ‌گردد: نخست این که طالبانیزم یک تفکر است و این تفکر، منابع تغذیه معین خود را دارد. نه تنها شورای علمای پاکستان، بلکه بسا از شخصیت ‌ها و روحانیون مستقل پاکستانی، از این طرز تفکر حمایت می ‌کنند و همواره رفتارهای شنیع آنان را توجیه می‌دارند. دوم این که تفاوتی میان جامعه مذهبی و حکومت نظامی‌ پاکستان وجود ندارد. جامعه مذهبی پاکستان با صدور فتواها، برنامه‌ های استخباراتی حکومت پاکستان را رنگ دینی داده و توجیهات مذهبی آن‌ ها را فراهم می ‌آورد.
به تاکید روزنامه، جامعه مذهبی پاکستان هیچ نوع کمکی در راستای برگشت امنیت به منطقه نخواهد کرد و بنابرین، هرگونه خوش‌ بینی حکومت افغانستان مبنی بر همکاری ملاهای پاکستانی، بیهوده و بی ‌ثمر خواهد بود. وقت آن رسیده است که حکومت، سیاست خارجی خود نسبت به پاکستان را، متناسب با مواضع این کشور تنظیم کند. هر نوع خوش ‌بینی نسبت به رفتار پاکستانی ‌ها هم ‌چنان که تا کنون بسیار ساده ‌انگارانه و زیان ‌آور بوده است، ادامه آن نیز از این ‌پس تاوان ‌بار و ویرانگر خواهد بود.
روزنامه وحدت؛ ذیل عنوان “فتوای فتنه انگیز” در سرمقاله اش با اشاره به این که شورای علمای پاکستان عملیات انتحاری در افغانستان را مجاز؛ اما این عمل را در پاکستان ناجایز شمرده است نوشته، باید دقت کرد که چقدر احساسات ملی گرایانه در پاکستان موثر و مهم است که حتا شورای علمای این کشور بر اساس همین حس خرابی ویرانی کشوری خود جا باز نمی بینند.
به تاکید روزنامه، اگر نبود این فتواها و اگر نبود این مداخلات، ملت افغانستان زودتر از هر کشور و ملتی قید حضور خارجی ها را زده و عذر آنان را می خوستند. با این حال باید دقت کرد و دید که چگونه مذهب در خدمت سیاست و سیاست بازان حیات مذهبی و سیاسی ملتی را با خطر و تهدید مواجه ساخته است و این ایجاب می نماید، علمای افغانستان و ملت هشیار افغانستان به وجایب و مصالح ملی خود متناسب با درک واقع بینانه از شریعت و اسلام عزیز اقدام نموده تا مانع از سوی استفاده از احساسات پاک دینی جوانان مسلمانان کشور ما در راستای غرایز و اهداف سازمان های استخباراتی منافع سیاسی بیگانگان گردند.
هفته نامه صحیفه؛ ذیل عنوان “امروز و پنج سال پیش” در سرمقاله اش با اشاره به اعلام سازمان ملل متحد مبنی بر مذاکره مستقیم با طالبان نوشته، حدود پنج سال پیش نیز دفتر یوناما، تلویحا و با احتیاط از تمایل گفتگو با طالبان خبرداده بود که از سوی اپوزسیون وقت و بسیاری از مقامات دولتی به شدت مورد انتقاد قرار گرفت و رد شد.
به تاکید روزنامه، این بار این دعوت هیچ واکنشی منفی داخلی و خارجی در پی نداشت گویا همه با سکوت اظهار رضایت کردند. تا حال مشخص نیست که طالبان در مورد پیشنهاد یوناما چه پاسخی خواهد داد؛ اما این موضوع به وضوح روشن است که این گروه اکنون در موقعیت بالای قرار گرفته است و نامه انتقادی اش به فال نیک گرفته می شود حتا آن را به منزله تمایل به گفتگو تعبیر می کنند. این پا در میانی حکایت از آغاز یک مرحله تازه در کشور دارد.

0 پیام‌