روزنامه نگاران چه می نویسند/ مرور روزنامه های چاپ کابل – دوشنبه 7 حوت

روزنامه 8صبح؛ ذیل عنوان “چرا دست طالبان در وردک و لوگر باز است؟” در سرمقاله اش با اشاره به این که شورای امنیت ملی کشور خواستار خروج نیروهای امریکایی از میدان وردک شده نگاشته، به ‌نظر می ‌رسد مساله زندان‌ ها، عملیات‌ های نیروهای ویژه و بحث‌ های مربوط به وضعیت حقوقی نیروهای خارجی پس از سال ۲۰۱۴، در مجموع بخشی از همان «کشتی نرم» است. حالا نگرانی این است که بحث خروج قوای خاص امریکایی از وردک، به این فهرست علاوه نشود. به ‌نظر ما مسایل اختلافی باید با خون‌ سردی و از طریق مذاکره، میان حکومت و نیروهای ایتلاف حل شود. رسانه‌ ای‌ سازی موارد اختلافی و بعد در مواردی حیثیتی کردن آن، نمی‌ تواند به نفع ثبات کشور باشد. هم‌چنین هیچ مقام حکومتی با کاربرد این روش، صاحب هیچ نوع اعتبار و منزلت اجتماعی نمی ‌شود.

“مرور نشریات”، نگاهی به مطالب مهم رسانه ‏های چاپ کابل و در مواردی شماری از پایگاه‏ های انترنتی است. ویب‏گاه انسجام ملی با بررسی این رسانه‏ ها، فشرده‏ مطالب مهم و کلیدی روز را با بیان ساده، همه روزه در صفحه‏ خود بازتاب می‏دهد. شما می‏توانید موضع‏ گیری رسانه ‏ها را در این سایت دریابید و از تحلیل ‏های مهم در باره رویدادهای افغانستان آگاه شوید؛ و نیز، “مرور نشریات” را با “لایک” صفحه فیس بوک انسجام، در “فیس بوک اکاونت” خود، از همه زودتر بخوانید.
عنوان ها: “پروژه ‎‏های اقتصادی، نیازمند امنیت و شفافیت”، “دلیل دل ‌چسپی آقای کرزی به لویه ‌جرگه چیست؟”، “چرا دست طالبان در وردک و لوگر باز است؟”، “راه رسیدن به وحدت ملی” و “دل بستن به فتوای علمای دینی؛ اتلاف وقتی بیش نیست!”.
روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “پروژه ‎‏های اقتصادی، نیازمند امنیت و شفافیت” در سرمقاله اش با اشاره به این که شورای وزیران تصمیم گرفته تا با ایجاد تعدیل ‏هایی در قانون معادن کشور، زمینه ‏های جذب سرمایه‏ گذاری‏ های بیشتری را در این بخش فراهم سازد نوشته، یگانه اصلی که نباید در تعدیل ‏های مد نظر گرفته شده فراموش گردد، مد نظر گرفتن برنامه ‏های نظارتی روی روندی است که براساس آن جلو فساد اداری گرفته شده و فلترهایی برای مانع شدن از اختلاس و فساد ایجاد گردد. تجربه ‏های تلخ پیشین از گرفتار شدن برنامه‏ های اقتصادی در دام فساد اداری به حدی است که باورمندی به اجرای شفافیت یا تدوین قانون از سوی حکومت برای این امر، مورد اعتماد مردم قرار نخواهد گرفت. لذا جدیت در اجرایی ساختن برنامه ‏های اقتصادی و اعمال شفافیت در آنها، نیازمند اقدامات عملی است.
به تاکید روزنامه، امنیت نیز مقوله دیگری است که نباید از دستور کار شورای وزیران خارج شده و در بحث استخراج معادن و جذب سرمایه‏ گذاری ‏های خصوصی به نسیان سپرده شود. نباید فراموش کرد که دلیل عمده و گسترده فرار سرمایه‏ ها و کاهش جذب سرمایه‏ گذاری در بخش ‏های اقتصادی کشور، نبود امنیت بوده است. در بسا موارد، مسوولان امور به جای این که نهادهای مرتبط را مکلف به تأمین امنیت پروژه ‏ها بدانند، از مردم طلبکار شده و خواهان سهم ‏گیری در تأمین امنیت هستند.
روزنامه ماندگار؛ ذیل عنوان “دلیل دل ‌چسپی آقای کرزی به لویه ‌جرگه چیست؟” در سرمقاله اش نوشته، گمانه‌ زنی بر آن است که برگزاری لویه ‌جرگه زیر نام دادن مصونیت قضایی به سربازان خارجی، در پی برآوردن اهداف شخصی و تیمی آقای کرزی است. اما این اهداف چه می‌ تواند باشد؟: نخست این که لویه ‌جرگه راهکار مناسبی است تا آقای کرزی بتواند مجوز ابقای قدرت را به‌ دست آورد. زیرا به ‌سادگی ممکن است که این لویه‌ جرگه بنا بر دلایل متعددی چون ناامنی، مصلحت سیاسی، خروج نیروهای خارجی و… انتخابات را باطل اعلام کند. دوما در صورتی که آقای کرزی مایل به ابقای قدرت به وسیله شخص خودش نباشد نیز این لویه ‌جرگه می ‌تواند وسیله خوب چانه ‌زنی برای جلب حمایت ایالات متحده از نامزد مورد نظر آقای کرزی باشد. محتمل است که آقای کرزی در این لویه‌جرگه نامزد مورد نظر خود را معرفی کند.
به تاکید روزنامه، لویه ‌جرگه دارای وجهه قانونی نیست و در حضور پارلمان یک نهاد اضافی به شمار می ‌رود و برگزاری آن خود می ‌تواند به نحوی رسمیت‌ بخشی به فرهنگ قبیله و نفی جامعه مدنی باشد که نه تنها در این نوبت، بل در چند سال پسین از سوی آقای کرزی و همراهانش اعمال شده است.
روزنامه 8صبح؛ ذیل عنوان “چرا دست طالبان در وردک و لوگر باز است؟” در سرمقاله اش با اشاره به این که شورای امنیت ملی کشور خواستار خروج نیروهای امریکایی از میدان وردک شده نگاشته، به ‌نظر می ‌رسد مساله زندان‌ ها، عملیات‌ های نیروهای ویژه و بحث‌ های مربوط به وضعیت حقوقی نیروهای خارجی پس از سال ۲۰۱۴، در مجموع بخشی از همان «کشتی نرم» است. حالا نگرانی این است که بحث خروج قوای خاص امریکایی از وردک، به این فهرست علاوه نشود. به ‌نظر ما مسایل اختلافی باید با خون‌ سردی و از طریق مذاکره، میان حکومت و نیروهای ایتلاف حل شود. رسانه‌ ای‌ سازی موارد اختلافی و بعد در مواردی حیثیتی کردن آن، نمی‌ تواند به نفع ثبات کشور باشد. هم‌چنین هیچ مقام حکومتی با کاربرد این روش، صاحب هیچ نوع اعتبار و منزلت اجتماعی نمی ‌شود.
به تاکید روزنامه، تا حال هیچ مقام‌ نظامی کشور به این سوال جواب روشن نداده که چرا برای گسترش ساحه حاکمیت دولت، در ولایات وردک و لوگر عملیات نظامی راه ‌اندازی نمی‌ شود؟ قندهار و هلمند شاهد راه ‌اندازی عملیات‌ های نظامی بزرگی بود، بسیاری از ولسوالی ‌های آن ولایت‌ ها که سال‌ها در کنترول طالبان بود، به کنترول دولت و نیروهای بین ‌المللی در آمد و در حال حاضر نیز کمیت قابل توجهی از نیروهای داخلی و خارجی در آن ولسوالی ‌ها حضور دارند. اما چرا چنین اتفاقی در این ولایت ‌های لوگر و وردک نمی ‌افتد؟ چرا دست طالبان در ولایت باز گذاشته شده است؟
روزنامه وحدت؛ ذیل عنوان “راه رسیدن به وحدت ملی” در سرمقاله اش با اشاره به این که در تذکره های الکترونیکی قومیت و زبان درج می شود نوشته، پنهان کردن هویت های قومی و زبانی با حذف قومی و زبان از تذکره تابعیت و آوردن کلمه افغان به جای آن، آخرین راه حل بود که برای رسیدن به وحدت ملی ارایه گردیده و طی سال های اخیر حکومت افغانستان آن را تطبیق نمود؛ اما این نسخه هم نتوانست مرهمی برای زخم ناسور وحدت ملی شود.
به تاکید روزنامه، تجربه های گذشته نشان داد که نه حذف فزیکی اقوام، نه حذف زبان و فرهنگ آنان و نه پنهان کردن هویت های ملیتی چاره ساز بوده است. انصراف حکومت از کتمان هویت قومی و زبان تذکره الکترونیکی شروع مبارکی است که می تواند مردم افغانستان را به وحدت ملی نزدیک ترسازد.
هفته نامه خرد؛ ذیل عنوان “دل بستن به فتوای علمای دینی؛ اتلاف وقتی بیش نیست!” در سرمقاله اش با اشاره به تلاش ها به منظور گردآوری علما برای کمک به روند صلح نوشته، عدم پذیرش فتوای علمای دینی از سوی هراس افکنان طالب و دیگر گروه های جنگجوی مذهبی، یک مشکل فلسفی تر و بنیادی تر است.
به تاکید هفته نامه، عدم شرکت شورای علمای دینی پاکستان در نشست کابل، اگر از یک سو به معنای کارشکنی های پاکستان و پاکستانی ها در روند صلح دولت افغانستان پنداشته شده می تواند، از سوی دیگر به معنای اختلاف نظر موجود میان علمای جهان اسلام در خصوص جنگ جاری شورشیان و هراس افکنان با دولت افغانستان نیز پنداشته می شود.

0 پیام‌