روزنامه نگاران چه می نویسند/ مرور روزنامه های چاپ کابل – چهار شنبه 13 جدی

روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “مرحله چهارم، پیشرفت ‏ها و نگرانی ‏ها” در سرمقاله اش با اشاره به اعلام مناطق شامل چهارمین مرحله روند واگذاری مسوولیت های امنیتی نوشته، هرچند در این اواخر حملات انتحاری رو به کاهش گذاشته، اما ناامنی ‏ها، خشونت ‏ها و حوادث کور در کشور خوش ‏بینی ‏ها را با تهدید مواجه کرده است. علی رغم آن مشکل دیگر و مهم ‏تری که وجود دارد، توانایی‏ ها و ظرفیت ‏های نیروهای امنیتی است که به دلایل مختلف نظیر آموزش و تجهیزات نگرانی ‏هایی را ایجاد می  ‏نماید. قدرمسلم آن است که تعهد نیروهای بین‏ المللی به تداوم همکاری به خصوص در قسمت آموزش و تجهیز نیروهای امنیتی، چشم ‏انداز واضح و روشنی ندارد و بر چهارچوب مستحکم و قابل اعتماد استوار نیست.

“مرور نشریات”، نگاهی به مطالب مهم رسانه ‏های چاپ کابل و در مواردی شماری از پایگاه‏ های انترنتی است. ویب‏گاه انسجام ملی با بررسی این رسانه‏ ها، فشرده‏ مطالب مهم و کلیدی روز را با بیان ساده، همه روزه در صفحه‏ خود بازتاب می‏دهد. شما می‏توانید موضع‏ گیری رسانه ‏ها را در این سایت دریابید و از تحلیل ‏های مهم در باره رویدادهای افغانستان آگاه شوید؛ و نیز، “مرور نشریات” را با “لایک” صفحه فیس بوک انسجام، در “فیس بوک اکاونت” خود، از همه زودتر بخوانید.
عنوان ها: “مرحله چهارم، پیشرفت ‏ها و نگرانی ‏ها”، “طالب ‌های آزادشده، چه خواهند کرد؟”، “رهایی طالبان به صلح کمک می ‌کند؟”، “آزادی زندانیان طالب؛ استراتژی پاکستان چیست” و “آزادی رهبران طالبان تاکتیک یا استراتژی؟”.
روزنامه سخن جدید؛ ذیل عنوان “مرحله چهارم، پیشرفت ‏ها و نگرانی ‏ها” در سرمقاله اش با اشاره به اعلام مناطق شامل چهارمین مرحله روند واگذاری مسوولیت های امنیتی نوشته، هرچند در این اواخر حملات انتحاری رو به کاهش گذاشته، اما ناامنی ‏ها، خشونت ‏ها و حوادث کور در کشور خوش ‏بینی ‏ها را با تهدید مواجه کرده است. علی رغم آن مشکل دیگر و مهم ‏تری که وجود دارد، توانایی‏ ها و ظرفیت ‏های نیروهای امنیتی است که به دلایل مختلف نظیر آموزش و تجهیزات نگرانی ‏هایی را ایجاد می  ‏نماید. قدرمسلم آن است که تعهد نیروهای بین‏ المللی به تداوم همکاری به خصوص در قسمت آموزش و تجهیز نیروهای امنیتی، چشم ‏انداز واضح و روشنی ندارد و بر چهارچوب مستحکم و قابل اعتماد استوار نیست.
به تاکید روزنامه، انتقال مسوولیت‏های امنیتی با وجود تمام نکات مثبت و احساس ملی که بوجود می ‏آورد، با نواقص و یک سری از نگرانی ‏ها همراه است و در این زمینه باید حکومت، مسوولین و کشورهایی که در قضیه افغانستان دخیل هستند، شفافیت و تعهد بیشتری را متقبل شوند. با توجه به این که مرحله چهارم انتقال مسوولیت‏ ها در حقیقت آغاز مراحل پایانی و تکمیل این روند است، هرگونه اغماض در آن می ‏تواند شرایط سختی را برای کشور به بار آورد.
روزنامه 8صبح؛ ذیل عنوان “طالب ‌های آزادشده، چه خواهند کرد؟” در سرمقاله اش با اشاره به آزادی شماری از طالبان از زندان های پاکستان به نشانه حسن نیت در قبال گفتگوهای صلح نوشته، دیده شود طالبانی که حالا از زندان‌ های پاکستان رها شده‌ اند، چه راهی را انتخاب می ‌کنند. آقای کرزی، شورای عالی صلح و برخی از مقام ‌های دیگر، انتظار دارند که ملا ترابی و زندانی‌ های آزاد شده‌ دیگر، به عربستان سعودی یا ترکیه بروند و از نفوذشان بر طالبان استفاده کنند تا زمینه برای مذاکره با طالبان فراهم شود. دیده شود که این آرزوی مقام‌ های حکومتی، عملی می ‌شود یا نه؟
به تاکید روزنامه، شاید شماری از طالبان زندانی در پاکستان، در گذشته کانال ‌های تماس با برخی از مقام ‌های حکومتی داشتند، اما کی می ‌تواند ثابت کند که آنان با این تماس‌ ها، واقعا در پی راه‌ حل برای جنگ افغانستان بودند. چه تضمینی وجود دارد که این تماس‌ ها به ‌منظور زراندوزی و فراهم‌ سازی زمینه برای حملات تروریستی صورت نمی ‌گرفت؟ این نیز ممکن است که زندانی ‌شدن برخی از سران طالبان در پاکستان، نتیجه‌ رقابت ‌های درون ‌گروهی آنان بوده باشد. این‌ ها همه نشان می ‌دهد امکان این‌ که طالب‌ های رها شده از زندان‌ های پاکستان، تلاش کنند، همکاران خود را به مذاکره تشویق کنند، بسیار بعید است. تا زمانی ‌که پایگاه ‌های نظامی طالبان در خاک پاکستان، نابود نشود، امکان تحقق راه‌ حل سیاسی، برای جنگ افغانستان، بسیار اندک است.
روزنامه ماندگار؛ ذیل عنوان “رهایی طالبان به صلح کمک می ‌کند؟” در سرمقاله اش با اشاره به رهایی شمار دیگر از فرماندهان پیشین طالبان از زندان های پاکستان نگاشته، طالبان به عنوان اصلی‌ ترین جناح مسلح درگیر با دولت و نیروهای بین ‌المللی، پیش‌ شرط‌ ها و نظرات خود را دارند و دولت افغانستان و حامیان بین ‌المللی آن نیز پیش‌ شرط‌ ها و دیدگاه ‌های خود را. این پیش ‌شرط‌ ها و دیدگاه ‌ها به هیچ ‌صورت از یک جنس و نوع نیستند که بتوان با مقداری پایین و بالا کردن و چانه ‌زنی، اختلافات را به حداقل رساند و به کنار آمدن طرف‌ های درگیر، اطمینان نسبی پیدا کرد.
به تاکید روزنامه، اختلاف‌ ها میان طرف‌ های درگیر چنان بنیادی و عمیق است که فروکاستن آن‌ ها به اختلافات سلیقه‌ یی، خطای محض می ‌تواند به شمار رود. دولت و جامعه جهانی بر ارزش‌ هایی به عنوان پیش ‌شرط گفتگوهای صلح تأکید دارند که با پیش‌ شرط‌ های طالبان و حزب اسلامیِ شاخه حکمتیار از زمین تا آسمان متفاوت است.
روزنامه وحدت؛ ذیل عنوان “آزادی زندانیان طالب؛ استراتژی پاکستان چیست” در سرمقاله اش نوشته، پاکستان به صورت تاکتیکی و نه استراتژیک مواضع خود نسبت به طالبان را تغییر داده است. از سوی دیگر نباید فراموش کرد که تغییر در تاکیتک ها می تواند ر صورت تداوم استراتژی ها را نیز دچار تحول کند.
به تاکید روزنامه، باید به این موضوع توجه نمود که چه عواملی باعث تغییر تاکتیکی یا استراتژیک در رویکرد، چه منافعی برای حکومت پاکستان خواهد داشت؟ نباید از فشارهای داخلی و بین المللی که برای حکومت پاکستان و جود دارد غافل ماند و حکومت پاکستان مجبور است گام هایی هر چند کوچک و ظاهری برای تغییر رویکرد در موضوع پایان مناقشه در افغانستان بردارد.
روزنامه سروش ملت؛ ذیل عنوان “آزادی رهبران طالبان تاکتیک یا استراتژی” در سرمقاله اش نوشته، هرچند پیشگامی دولت افغانستان برای مذاکره با طالبان، امری مطلوب و درخور ستایش است؛ اما تا کنون نتایج عینی و ملموسی در پیشبرد روند صلح نداشته است؛ زیرا تا اکنون از سوی طالبان پاسخ مثبتی به درخواست های مکرر دولت افغانستان داده نشده است.
به تاکید روزنامه، هرچند نمی توان با اصل استراتژی دولت برای سوق دادن رهبران طالبان به سوی صلح، مخالفت کرد؛ اما باید آزادی رهبران و فرماندهان این گروه در قالب یک برنامه مدون و با توجه به پیامدهای مثبت و منفی آن صورت گیرد.

0 پیام‌