دروازه های مکاتب را نبندید/ تلاش برای رشد تعلیم و تربیه مسوولیت کلان ملی است

با گذشت بیش از ده سال از سرنگونی رژیم طالبان، دست ها و جریان های پیدا و پنهانی در تلاش عملی سازی برخی از سیاست های آن دوران اند که نمونه بارز آن را می توان تهدید معلمان و کودکان از رفتن به مکتب و بستن و سوختاندن مکاتب در شماری از مناطق ناامن یاد کرد؛ سیاستی که جز ذلت و بدبختی نتیجه ای در قبال ندارد. با این همه، تلاش های در راستای مبارزه با بی سوادی و گسترش معارف در دهه اخیر در کشور صورت گرفته، اما هنوز معارف کشور با کاستی و چالش های زیادی از کمبود معلمان مسلکی و پایین بودن کیفیت تدریس گرفته تا تهدیدات امنیتی از سوی مخالفین روبرو است.

بیش از یک دهه از زمان سرنگونی رژیم طالبان می گذرد، رژیمی که زنان و دختران در آن از کوچک ترین حق خود که همانا تعلیم و تربیت است محروم بودند.
اکنون که ده سال از آن زمان می گذرد، دست ها و جریان های پیدا و پنهانی در تلاش عملی سازی برخی از سیاست های آن دوران اند که نمونه بارز آن را می توان تهدید معلمان و کودکان از رفتن به مکتب و بستن و سوختاندن مکاتب در شماری از مناطق ناامن یاد کرد؛ سیاستی که جز ذلت و بدبختی نتیجه ای در قبال ندارد.
کودکان، سرمایه های انسانی
پوهنیار بریالی فطرت؛ استاد دانشگاه کابل معقتد است که کودکان امروز، سرمایه های انسانی است که در صورت سیاست گذاری دقیق و بجا می تواند آینده ای درخشان برای مردم و کشور خود رقم زنند.
این استاد دانشگاه کابل، تعلیم و تربیت سالم را یکی از ابتدایی ترین حقوق کودکان می داند و می گوید که سران دولت به عنوان مسوولین درجه اول کشور مسوولیت دارند تا حداقل زمینه تعلیم و تربیه را برای کودکان کشور فراهم آورند.
آقای فطرت این مساله را یک نوع سرمایه گذاری برای داشتن آینده روشن تر می داند.
دهه گذشته، دهه معارف
داشتن بیش از ده میلیون دانش آموز مشغول به تحصیل یکی از بزرگترین دستآوردهای حکومت و جامعه جهانی در یک دهه اخیر خوانده می شود، دهه ای که به عقیده شماری باید به دهه معارف مسمی گردد.
استاد فطرت با تصریح این نکته که نخستین گام ها در راستای ایجاد یک نظام تعلیمی و تربیتی مدرن موافق با حرکت جهان به سوی مدرن شدن در زمان امیر امان الله خان و دوران مشروطیت برداشته شد، معتقد است که کارهای که در یک دهه گذشته در این بخش صورت گرفته بیشتر از هر زمان دیگری است و از این لحاظ می توان دهه گذشته را به دهه رشد معارف در کشور یاد کرد.
با این همه نباید از یاد برد که کارنامه معارف افغانستان در ده سال اخیر، منتقدین فراوانی نیز دارد. به باور آنان، بخش معارف کشور با وجود کمک گسترده جامعه جهانی، آنچنانی که باید رشد نکرده و معضلات جدی در این زمینه وجود دارد.
چالش های فرا راه معارف
با تمام تلاش های که در راستای مبارزه با بی سوادی و گسترش معارف در دهه اخیر در کشور صورت گرفته، اما هنوز معارف کشور با کاستی و چالش های زیادی از کمبود معلمان مسلکی و پایین بودن کیفیت تدریس گرفته تا تهدیدات امنیتی از سوی مخالفین روبرو است.
بربنیاد ارقام و آمار ارایه شده از سوی وزارت معارف، تهدیدات امنیتی بزرگترین چالش فرا راه رشد معارف در کشور را تشکیل می دهد.
در ادامه همین تهدیدات امنیتی بود که چندی پیش شماری از رسانه ها خبر بسته شدن بیش از بیست مکتب در ولایت غزنی از سوی گروهای مسلح مخالف دولت را به نشر سپردند.
رییس جمهور: مانع از رفتن به مکاتب نشوید
در همین حال رییس جمهور کرزی در بیانیه رادیویی این هفته خود با ابراز نگرانی از مسدود شدن شماری از مکاتب در برخی از مناطق ولایت غزنی، از سران مخالفین مسلح خواست تا از مسدود نمودن مکاتب دست بردارند و بگذارند که اولاد وطن آموزش ببینند و از احتیاج دیگران رهایى یابند.
رییس جمهور همچنان از بزرگان قومی و علمای دینی ولایت غزنی خواست که با استفاده از نفوذ خود با طالبان و سایر گروه های مسلح مخالف که مکاتب را تهدید می کنند، از راه گفتگو در بازگشایی مکاتب مناطق شان تلاش کنند.
این در حالی است که مخالفان مسلح، همواره از بستن مکاتب به عنوان اهرم فشار بر دولت و مردم افغانستان استفاده نموده و با این کار، آسیب های جبران ناپذیری بر پیکر معارف کشور وارد نموده اند.

0 پیام‌