خدمات معیاری صحی، حلقه گمشده در مناطق مرکزی

بامیان، ولایتی است با آثار فراوان تاریخی و جاذبه های کم نظیر گردشگری؛ اما این ولایت مانند ولایت های همجوار خود، یعنی دایکندی، غور، سرپل و میدان وردک از تعداد کم نهادهای ارایه دهنده خدمات صحی و ماموران صحی رنج می برد. امور مانند معارف و تحصیلات عالی نیز رونق چندانی در این ولایت ندارند. هر قدمی را که در بامیان برداری، یک جاذبه گردشگری و در هر نگاهی، اثری است تاریخی و با این همه، مردم این ولایت با معضلات فراوانی دست و گریبان اند.

بامیان، ولایتی است با آثار فراوان تاریخی و جاذبه های کم نظیر گردشگری؛ اما این ولایت مانند ولایت های همجوار خود، یعنی دایکندی، غور، سرپل و میدان وردک از تعداد کم نهادهای ارایه دهنده خدمات صحی و ماموران صحی رنج می برد. امور مانند معارف و تحصیلات عالی نیز رونق چندانی در این ولایت ندارند. 
هر قدمی را که در بامیان برداری، یک جاذبه گردشگری و در هر نگاهی، اثری است تاریخی و با این همه، مردم این ولایت با معضلات فراوانی دست و گریبان اند.
خشکسالی، فقر و عدم کارایی نهادهای ارایه دهنده خدمات اجتماعی از عمده مشکلاتی اند که نه تنها در بامیان بل در تمام مناطق مرکزی بیداد می کند و هر اقدامی که در راستای حل مشکل شهروندان برداشته شود، با گرمی استقبال می گردد.
به تازگی، یک باب کلنیک در روستای دور افتاده کپروک ولسوالی یکاولنگ ولایت بامیان، آغاز به کار کرد و گشایش این درمانگاه با استقبال پرشور مردم این روستان بدرقه گردید.
داکتر مهرعلی حسنی؛ سرپرست ریاست صحت عامه بامیان به رسانه ها گفته است که این کیلنیک دارای یازده اتاق بوده و ظرفیت ارایه خدمات صحی را برای حدود هشت هزار تن از مردم را دارد. هزینه ساخت این کیلنیک صحی توسط کمک های مردم جاپان تامین گریده که نزدیک به یک صد و شش هزار دالر امریکای می باشد.
باشندگان محل با ابراز خوشحالی از بهره برداری و شروع به کار این کیلنیک صحی گفته اند، این اولین کیلنیک صحی در منطقه آنان است که قادر به ارایه خدمات برای همه اقشار مردم می باشد؛ اما تنها اعمار کیلنیک کافی نیست،‌ کیلنیک باید داکتر، دوا و تجهیزات لازم را داشته باشد.
در همین حال بعضی از ساکنین منطقه با ابراز شکایت از کارکردهای وزارت صحت تاکید کرده اند که این وزارت نسبت به مردم این ولایت از کم مهری کار گرفته و منسوبین این وزارت خدمات لازم و ضروری را به طور صادقانه ارایه نمی کنند.
در عین حال شماری از مردم ولسوالی یکاولنگ می گویند که پایین بودن عرضه خدمات صحی در این ولسوالی باعث افزایش مرگ و میر مادران و کودکان گردیده و این مساله باعث نگران مردم شده است.
گفتی است که با اعمار کیلنیک کپروک، تعداد مراکز صحی در ولایت بامیان به هفتاد و هفت باب رسیده است که چندان هم قابل توجه نیست و بیشترینه این درمانگاه ها با کمبود امکانات، کارمند و دوا رو به رو می باشد.
از معضلاتی که سالها افغانستان با آن مواجه بوده و از این ناحیه مردم خسارات زیادی را متحمل شده است، وضعیت نامناسب صحی است. بهداشت عمومی به عنوان یکی از شاخصه های اساسی در تعیین و اندازه گیری توسعه اجتماعی در یک کشور، سهم قابل توجهی در ارایه یک برداشت خوشبینانه از یک کشور دارد.
افغانستان متاسفانه به دلیل وضعیت نا مناسب صحی از نظر پایین بودن میزان طول عمر و همچنین مرگ و میر کودکان و مادران در صدر آمار جهانی قرار دارد .
کشوری که در آن وضع بهداشت عمومی از کیفیت بالایی برخوردار باشد، دارای مردمانی سالم، شاداب و فعال می باشند و از این رو بهداشت عموی و صحت نقش قابل توجهی را در بالا بردن طول عمر و امید به زندگی بازی می کند.
در حال حاضر وضع بهداشت عمومی در کل کشور چندان مناسب و قابل قبول نیست و ما از این رو با مشکلات فراوانی روبرو هستیم، به ویژه ارایه خدمات صحی در مناطق دور افتاده و دشوار گذر با دشواری های بیشتری مواجه هست.
شهروندان مناطق دشوار گذر و دور افتاده، قربانیان اصلی معضلات
ولایت های بامیان، دایکندی، نورستان، غور، ارزگان، بدخشان و … از جمله ولایت های اند که از این ناحیه نسبت به هر ولایت دیگر، بنا به مشکلات جغرافیایی و طبیعت خشک و خشن، آسیب بیشتری دیده و معضلات را تحمل می کنند.
بر بنیاد گفته های شهروندان دایکندی، مریضان در این ولایت، اغلب توسط دست فروشان و بقال ها تداوی می گردند و به دلیل عرضه خدمات صحی نامناسب، آمار مرگ و میر مادران و کودکان نیز بلند است و این تنها بخشی از مشکلات می باشد.
بر اساس اظهارات مقام ها در وزارت صحت، وضعیت بهداشت و سلامت در کشور با وجود تمام پیشرفت های بدست آمده همچنان بحرانی است و هنوز هفتاد درصد کودکان و مادران در کشور به خدمات درمانی مناسب دسترسی ندارند و میزان مرگ و میر کودکان کمتر از پنج سال همچنان بالاست.
آمارهای رسمی نشان می دهد که سالانه حدود نوزده هزار مادر در زمان بارداری یا بعد از تولد نوزاد، از دنیا می رود و اغلب این زنان و مادران در مناطق دور افتاده و کوهستانی زندگی می کنند که از دسترسی به حداقل خدمات صحی بهره مند نمی باشند و از این لحاظ  افغانستان در آسیا اول و در جهان رتبه دوم را به خود اختصاص داده است.
گزارش های منتشر شده از سوی وزارت صحت عامه حکایت از این دارد که در حال حاضر، این وزارت بالغ بر سه هزار قابله و نرس را در سراسر کشور آموزش داده است؛ اما با وجود آن هنوز هم نزدیک به سی و پنج درصد مردم در مناطق نا امن و مناطق مرکزی و شمالی کشور که راه های مواصلاتی آنها دشوارگذر اند از خدمات صحی اولیه محروم می باشند.
خانم ثریا دلیل؛ سرپرست وزارت صحت با قبول کاستی های موجود در این وزارت می گوید که در هشت سال گذشته افغانستان دست آوردهای زیادی در بخش صحت داشته؛ اما برای بهبود بهداشت و نظام بهداشتی و ارایه خدمات معیاری هنوز “راه طولانی” را باید پیمود.
گفتنی است که درحال حاضر بیش از دو هزار مرکز صحی در سراسر کشور فعالیت دارند و این مراکز قادر به ارایه خدمات برای شصت و پنج درصد شهروندان کشور می باشند.

0 پیام‌