حمایت از گروه‌های تروریستی در افغانستان و تهدید ثبات منطقه

 

انتظار این است که دولت افغانستان به کشورهای همسایه و منطقه ثابت سازد که تنها با حمایت از حکومت مرکزی ثبات منطقه شکل می‌گیرد و منافع مشروع آنان تأمین می‌شود. در این راستا دستگاه سیاست خارجی کشور باید فعالانه کار کند و این باور را به وجود آورد که منافع مشروع همسایگان در موجودیت یک دولت مقتدر مرکزی می‌تواند برآورده شود. روی‌هم‌رفته، حمایت از گروه‌های مسلح مخالف تحت هرپوششی که صورت گیرد، خلاف قوانین بین‌المللی است و ناامنی، بی‌ثباتی و مشکلات منطقه را بیش‌تر سازد. کشورهای منطقه بهتر است به‌جای تأمین ارتباط با این گروه‌ها، از حکومت مرکزی افغانستان حمایت کنند که از مردم افغانستان نمایندگی می‌کند.

اخیراً برخی مسئولان محلی ادعا کرده‌اند که جنگ‌جویان طالبان را مشاوران پاکستانی‌، عربی و روسی راهنمایی و جهت‌دهی می‌کنند. اکرام‌الدین سریع فرمانده پولیس ولایت بغلان گفته‌ است که طالبان مشاوران چچنی، پاکستانی، عربی و روسی دارند و فعالیت‌های این گروه زیر نظر این مشاوران عملی می‌شود. پیش‌تر یک مقام محلی ارزگان نیز از حضور مشاوران روسی در میان طالبان فعال در آن ولایت خبر داده بود. این در حالی است که سفارت روسیه در کابل تماس با این گروه را تأیید می‌کند و آن را بیش‌تر در راستای تأمین امنیت شهروندانش در افغانستان تفسیر می‌نماید.

براساس برخی اطلاعات منتشر شده، ارتباط بین گروه طالبان و مسکو در سال 2006 آغاز شده و در سه سال اخیر، با وارد شدن برخی نوسانات در سیاست خارجی افغانستان پس از تأسیس حکومت وحدت ملی، آغاز فعالیت‌های داعش و بیش‌تر شدن ناامنی در افغانستان، روسیه تلاش کرد تا با گروه طالبان تماس‌های جدی‌تر برقرار کند. اگرچه سفارت روسیه هرنوع همکاری لوژستیکی و نظامی با این گروه را رد می‌کند؛ اما برخی منابع گفته‌اند که طالبان از روسیه برخی جنگ‌افزارها و امکانات لوژستیکی را دریافت کرده‌اند.

در صورتی که مسکو از طالبان حمایت کند، بدون شک، آن را می‌تواند در گام نخست شکست سیاست همگرایی در منطقه دانست و در مرحله بعدی آغاز جدیدی از رویارویی قدرت‌های بین‌المللی در افغانستان قلمداد کرد که هردو امر، خطر بی‌ثباتی را در کل منطقه بیش‌تر خواهد کرد.

انتظار این است که دولت افغانستان به کشورهای همسایه و منطقه ثابت سازد که تنها با حمایت از حکومت مرکزی ثبات منطقه شکل می‌گیرد و منافع مشروع آنان تأمین می‌شود. در این راستا دستگاه سیاست خارجی کشور باید فعالانه کار کند و این باور را به وجود آورد که منافع مشروع همسایگان در موجودیت یک دولت مقتدر مرکزی می‌تواند برآورده شود.

روی‌هم‌رفته، حمایت از گروه‌های مسلح مخالف تحت هرپوششی که صورت گیرد، خلاف قوانین بین‌المللی است و ناامنی، بی‌ثباتی و مشکلات منطقه را بیش‌تر سازد. کشورهای منطقه بهتر است به‌جای تأمین ارتباط با این گروه‌ها، از حکومت مرکزی افغانستان حمایت کنند که از مردم افغانستان نمایندگی می‌کند.

0 پیام‌

  1. روی‌هم‌رفته، حمایت از گروه‌های مسلح مخالف تحت هرپوششی که صورت گیرد، خلاف قوانین بین‌المللی است و ناامنی، بی‌ثباتی و مشکلات منطقه را بیش‌تر سازد. کشورهای منطقه بهتر است به‌جای تأمین ارتباط با این گروه‌ها، از حکومت مرکزی افغانستان حمایت کنند که از مردم افغانستان نمایندگی می‌کند.

    روی‌هم‌رفته، حمایت از گروه‌های مسلح مخالف تحت هرپوششی که صورت گیرد، خلاف قوانین بین‌المللی است و ناامنی، بی‌ثباتی و مشکلات منطقه را بیش‌تر سازد. کشورهای منطقه بهتر است به‌جای تأمین ارتباط با این گروه‌ها، از حکومت مرکزی افغانستان حمایت کنند که از مردم افغانستان نمایندگی می‌کند.

    1. روی‌هم‌رفته، حمایت از گروه‌های مسلح مخالف تحت هرپوششی که صورت گیرد، خلاف قوانین بین‌المللی است و ناامنی، بی‌ثباتی و مشکلات منطقه را بیش‌تر سازد. کشورهای منطقه بهتر است به‌جای تأمین ارتباط با این گروه‌ها، از حکومت مرکزی افغانستان حمایت کنند که از مردم افغانستان نمایندگی می‌کند روی‌هم‌رفته، حمایت از گروه‌های مسلح مخالف تحت هرپوششی که صورت گیرد، خلاف قوانین بین‌المللی است و ناامنی، بی‌ثباتی و مشکلات منطقه را بیش‌تر سازد. کشورهای منطقه بهتر است به‌جای تأمین ارتباط با این گروه‌ها، از حکومت مرکزی افغانستان حمایت کنند که از مردم افغانستان نمایندگی می‌کند.

      1. روی‌هم‌رفته، حمایت از گروه‌های مسلح مخالف تحت هرپوششی که صورت گیرد، خلاف قوانین بین‌المللی است و ناامنی، بی‌ثباتی و مشکلات منطقه را بیش‌تر سازد. کشورهای منطقه بهتر است به‌جای تأمین ارتباط با این گروه‌ها، از حکومت مرکزی افغانستان حمایت کنند که از مردم افغانستان نمایندگی می‌کند روی‌هم‌رفته، حمایت از گروه‌های مسلح مخالف تحت هرپوششی که صورت گیرد،
        خلاف قوانین بین‌المللی است و ناامنی، بی‌ثباتی و مشکلات منطقه را بیش‌تر سازد. کشورهای منطقه بهتر است به‌جای تأمین ارتباط با این گروه‌ها، از حکومت مرکزی افغانستان حمایت کنند که از مردم افغانستان نمایندگی می‌کند.

    2. انتظار این است که دولت افغانستان به کشورهای همسایه و منطقه ثابت سازد که تنها با حمایت از حکومت مرکزی ثبات منطقه شکل می‌گیرد و منافع مشروع آنان تأمین می‌شود. در این راستا دستگاه سیاست خارجی کشور باید فعالانه کار کند و این باور را به وجود آورد که منافع مشروع همسایگان در موجودیت یک دولت مقتدر مرکزی می‌تواند برآورده شود.