تعلیق فعالیت های کمیته بین المللی صلیب سرخ/ توقف فعالیت ها راه حل نیست

در این تردیدی نیست که افغانستان نیازمند شدید تداوم کمک‏های جهانی است؛ به ویژه در شرایطی که به سوی 2014 نزدیک می‏شویم. انتظار می‏رود که کمیته بین‏المللی صلیب سرخ بر تصمیم‏ اخیر خود، تجدید نظر کند و فعالیت‏های خود را از سر گیرد. این نهاد نباید به این زودی عقب‏نشینی کند و مردم زخم‏ خورده را در میدان معرکه تنها بگذارد. در کنار این دولت نیز باید تضمین‏های لازم را در خصوص تامین امنیت نهادهای بین ‏المللی مستقر در افغانستان به ویژه تامین امنیت کمیته بین‏المللی صلیب سرخ و کارمندان این کمیته ارایه نماید.

پس از حمله مهاجمان مسلح به دفتر کمیته بین‏المللی صلیب سرخ در شهر جلال‏آباد، این کمیته اعلام کرد که فعالیت خود را به گونه‏ای موقت در افغانستان متوقف کرده است. شام چهارشنبه گذشته مهاجمان به دفتر این کمیته حمله کرده و درگیری برای دو ساعت ادامه داشت و منجر به قتل یک محافظ این سازمان گردید. هنوز هیچ گروهی مسوولیت این حمله را به عهده نگرفته است. عرضه خدمات توان‏بخشی به معلولان، خدمات صحی به قربانیان جنگ، توزیع مواد غذایی و غیرغذایی، کمک به بی‌جا شدگان داخلی و خدمات آبرسانی از فعالیت‌های این کمیته در طی سی سال اخیر در افغانستان بوده است.
در مدت سه دهه‏ای که این کمیته در افغانستان فعالیت‏های بشردوستانه داشته؛ هیچ گروه و جریانی دست به حمله علیه آن نزده است؛ اما مورد اخیر، نشان می‏دهد که تروریستان به منظور بدنام‏سازی افغانستان از هیچ تلاش و کوششی فروگذار نمی‏کنند. هدف قراردادن دفتر مهاجرت سازمان ملل متحد (آی او ام) در کابل نیز در همین راستا صورت گرفته است. تروریستان بر نهادهای بین‏المللی یورش می‏برند تا اوضاع افغانستان را در چشم جهانیان خطرناک و وخیم جلوه دهند و در تداوم کمک‏های بین‏المللی به نحوی سکتگی و مانع ایجاد نمایند. بعید نیست که دست سازمان‏های استخباراتی منطقه نیز در این قضایا دخیل است. با این همه، حمله اخیر بار دیگر نشان داد که تروریستان به هیچ چیزی رحم نمی‏کنند. آنان حتا نهادهایی را که فعالیت‏های کاملاً مردمی دارند نیز هدف قرار می‎دهند و در موضع‏گیری شان تغییر رونما نشده است.
اما مساله‏ای مهم‏تر، بسته شدن دروازه‏های این نهادها است. اعلام توقف فعالیت‏های کمیته بین‏المللی صلیب سرخ جهانی در افغانستان پیامدهای منفی زیادی را به همراه خواهد داشت. با بسته شدن دروازه این نهاد، هزاران فرد نیازمند و محتاج به ویژه کسانی که در میدان‏های جنگ آسیب می‏بینند، با مشکل بیشتر مواجه خواهند شد. از پیامدهای دیگر این مساله، باز شدن راه توقف فعالیت‎های بشردوستانه است؛ احتمالاً نهادهای کمک‏رسان دیگر نیز فعالیت‏های خود را متوقف و یا محدود خواهند کرد.
بنابراین، دولت مسوولیت دارد تا در قسمت تأمین امنیت نهادهای بین‏المللی به ویژه نهادهایی که در معرض خطرهای احتمالی قرار دارند، تدابیر جدی‏تر بگیرد و ضریب امنیتی این نهادها را بالا ببرد. تداوم حملات این‏چنینی نه تنها بدنامی به نهادهای امنیتی کشور است؛ بلکه چالش‏های تازه‏ای دیگر را نیز خواهد آفرید.
در این تردیدی نیست که افغانستان نیازمند شدید تداوم کمک‏های جهانی است؛ به ویژه در شرایطی که به سوی 2014 نزدیک می‏شویم. انتظار می‏رود که کمیته بین‏المللی صلیب سرخ بر تصمیم‏ اخیر خود، تجدید نظر کند و فعالیت‏های خود را از سر گیرد. این نهاد نباید به این زودی عقب‏نشینی کند و مردم زخم‏ خورده را در میدان معرکه تنها بگذارد. در کنار این دولت نیز باید تضمین‏های لازم را در خصوص تامین امنیت نهادهای بین ‏المللی مستقر در افغانستان به ویژه تامین امنیت کمیته بین‏المللی صلیب سرخ و کارمندان این کمیته ارایه نماید.

0 پیام‌