اگر بخواهیم «حسینی» باشیم؛ باید اول امام حسین (ع) را درک کنیم

از عاشورا و حماسۀ عاشورا باید درس آزادی و آزادزیستن را آموخت. هر انقلابی در نفس خود آورنده یک تحول عظیم انسانی است. مهم نیست که در روز انقلاب چه کسی فاتح میدان می شود. هر انقلابی نیاز به تفسیر درست دارد. به خصوص انقلاب امام حسین (ع) که در برابر شقی‌ترین انسان‌ها قرار گرفت. در ظاهر امام حسین (ع) با یارانش در کربلا به شهادت رسیدند و یزید و یزیدیان فاتح میدان؛ اما امروز و در فرداهای تاریخ پیروزی از امام حسین و یارانش است و خواهد بود.

روح الله دانشیار

امام حسین (ع) را دوست می‌داریم نه تنها به خاطر این که نواسۀ رسول‌الله است؛ بلکه بخاطر ایستادگی‌اش در برابر ظلم و ستم. به اصطلاح امروز، امام حسین با حرکت مدنی و مسالمت‌جویانۀ خود برای رفع ظلم و احیای آزادی و آزادزیستن مبارزه کرد و حماسه آفرید؛ با خون خود آزادی دیگران را رقم زد. این تنها گزینه‌ای بود برای آزادی از قید ظلم و ستم یزیدیان، و انقلاب عظیم عاشورا زمانی رخ داد که دیگر گزینه‌ای باقی نمانده بود. همه‌جا را ظلم فراگرفته بود.

با این حال، حماسۀ عاشورا نیاز به تفسیر دارد نه تغییر! امروز برخی‌ها این انقلاب را نه تنها  تفسیر نمی‌کنند؛ بلکه در صدد تغییرش هستند. با وجود این‌که یک تعداد به این اندیشه‌اند که حسین خودکشی کرد، نه تنها که خود، بلکه همۀ اهل و یارانش را نیز به کشتن داد. چون امام حسین از این آگاه بود که در روز عاشورا به دست یاغی‌های دوران به شهادت می‌رسد.

این گونه اندیشه‌ها بدون این که شرایط و دوران را درک کنند و تحقیق درست داشته باشند، حماسۀ عاشورا را تفسیر غلط می‌کنند. عاشورا نیاز به تفسیر درست دارد و این به ما بر می‌گردد که در میان این همه تبلیغات سوء که راجع به عاشورا به راه انداخته شده است، چگونه پیام انقلاب عاشورا را به مردم برسانیم و عاشورا را از چنگال افراط و تفریط نجات دهیم؟! ما به عنوان مدعیان مخلص راه و طریقت امام حسین (ع) با این شور و هیجان ظاهری و شکلی که به راه انداخته‌ایم، حماسۀ عاشورا را درست تفسیر نخواهیم توانست. هرگونه زیاده‌روی، خلاف روحیۀ عاشورا و مکتب حسینی است که زمینه‌ساز تاختن و توهین کردن دشمنان عاشورا بر نوعیت عزاداری و تجلیل از عاشورا شده و می‌شود.

از عاشورا و حماسۀ عاشورا باید درس آزادی و آزادزیستن را آموخت. هر انقلابی در نفس خود آورنده یک تحول عظیم انسانی است. مهم نیست که در روز انقلاب چه کسی فاتح میدان می شود. هر انقلابی نیاز به تفسیر درست دارد. به خصوص انقلاب امام حسین (ع) که در برابر شقی‌ترین انسان‌ها قرار گرفت. در ظاهر امام حسین (ع) با یارانش در کربلا به شهادت رسیدند و یزید و یزیدیان فاتح میدان؛ اما امروز و در فرداهای تاریخ پیروزی از امام حسین و یارانش است و خواهد بود.

بنابراین، اگر خواستیم که حسینی باشیم از همه اول‌تر باید هدف از انقلاب امام حسین را درک نماییم. در مقابل مستبدین ایام باید حسین‌گونه رزمید. در همه حال باید حسینی بود و در مبارزه با نابرابری‌ها و ظلم و استبداد از قیام عاشورا الگو گرفت.

0 پیام‌