افزایش تهدید رسانه‌ها یا خفه‌سازی صدای جامعه؟

پس از سقوط طالبان و تأسیس نظام جدید تعداد رسانه‌های چاپی، تصویر و شنیداری در کشور به فعالیت آغاز کردند و به پیمانه‌ای وسیعی افزایش یافتند. قانون اساسی که در آن همه اتباع افغانستان مساوی دانسته شده و از آزادی بیان برخوردار گردیدند و قانون حق دست‌رسی به اطلاعات نیز نافذ گردید؛ پشتوانه محکم آزادی بیان عنوان می‌شود. این تحولات برای مردمی که به تازگی از جنگ و کشمکش‌ها و ویرانگری فارغ گردیده مسرت‌بخش و امیدوار کننده بود؛ اما اطلاع‌رسانی با چالش‌هایی مواجه بوده و خبرنگاران به عنوان ماشین اصلی اطلاع‌رسانی همواره برای رسیدن به این هدف قربانی شده‌اند.

گل‌احمد نیطاقی

پس از سقوط طالبان و تأسیس نظام جدید تعداد رسانه‌های چاپی، تصویر و شنیداری در کشور به فعالیت آغاز کردند و به پیمانه‌ای وسیعی افزایش یافتند. قانون اساسی که در آن همه اتباع افغانستان مساوی دانسته شده و از آزادی بیان برخوردار گردیدند و قانون حق دست‌رسی به اطلاعات نیز نافذ گردید؛ پشتوانه محکم آزادی بیان عنوان می‌شود. این تحولات برای مردمی که به تازگی از جنگ و کشمکش‌ها و ویرانگری فارغ گردیده مسرت‌بخش و امیدوار کننده بود؛ اما اطلاع‌رسانی با چالش‌هایی مواجه بوده و خبرنگاران به عنوان ماشین اصلی اطلاع‌رسانی همواره برای رسیدن به این هدف قربانی شده‌اند.

در حال حاضر به صدها رسانه چاپی و صوتی و تصویری در کشور فعالیت دارند که می‌تواند، خود، یک دست‌آورد باشد، اما به پیمانه این که آزادی بیان و فعالیت‌های رسانه‌ای در کشور رشد بی‌پیشنه یافته، تهدیدها علیه رسانه‌ها و رسانه‌گران نیز بیش‌تر شده است که گاهی مانع کار خبرنگاران شده است. مخصوصا در چند ماه اخیر که تهدیدها و قتل خبرنگاران در سراسر کشور بی‌سابقه عنوان گردیده است. رقم تهدید و تلفات را به بیش از 300 تن رسانیده است.

رسانه‌ها و فعالیت رسانه‌های آزاد می‌تواند در اطلاع‌رسانی دقیق، آگاهی‌بخشی و ترویج فرهنگ تساهل و تسامح میان افراد جامعه نقش بارز ایفا نماید.

رسانه‌ها علاوه بر نقش اطلاع‌رسانی که دارد در کنترول و هدایت افکار عمومی از جایگاه بلندی برخوردار است. از سوی دیگر رسانه‌ها می‌توانند تحولات اجتماعی و سیاسی را مورد تحلیل و ارزیابی قرار داده و در موضوعات مانند توسعه اقتصادی و اجتماعی و مردم‌سالاری مردم را آگاه سازند و میزان پیشرفت و تحولات که درعرصه‌های فرهنگی و سیاسی بوجود آمده و مهم‌تر از آن میزان حضور رسانه‌ها در اجتماع و آزادی بیان را مشخص کنند.

اما وضعیت کنونی کشور باعث شده که خبرنگاران به چالش‌های زیادی در امر خبررسانی مواجه شوند و یا اکثر این خبرنگاران کشور را ترک کنند و یا هم شغل دیگری را انتخاب نمایند. این در حالی است که حکومت وحدت ملی در زمینه تامین امنیت و مصونیت خبرنگاران بی‌تفاوت بوده و پرونده‌های خشونت علیه  خبرنگاران در نهادهای عدلی و قضای بدرستی بررسی نمی‌گردند.

در حالی که آزادی رسانه‌ای در نظام های دمکراتیک و مردم‌سالار به عنوان یک رکن اصلی شناخته می‌شود. در افغانستان به دلیل بی‌ثباتی گسترده آزادی بیان همه‌روزه و بهانه‌های مختلف سرکوب می‌شود. از نهادهای دولتی گرفته تا مخالفان مسلح و همه زمینه‌های رشد آزادی بیان و رسانه‌ را محدود می‌کنند. با وجود همه چالش‌هایی که فراروی خبرنگاران در کشور وجود دارد اما خبرنگاران این سنگر را هیچ‌گاهی خالی نگذاشته‌اند و در بدترین شرایط وظیفه خطیر اطلاع‌رسانی را به نحوی احسن انجام داده اند.

0 پیام‌